4x non-fictieboeken #2: over de zin van het leven en je innerlijke arts

De afgelopen tijd heb ik meerdere super interessante non-fictieboeken gelezen! In dit blog deed ik verslag van Een klein land met verre uithoeken en Het recht van de snelste en over de andere twee ga ik je vandaag meer vertellen. De zin van het leven en De innerlijke arts gaan over je eigen (geestelijke) gezondheid. Een belangrijk hedendaags onderwerp. Boeken met dit thema helpen mij meer inzicht in mezelf en anderen te krijgen. Ook haal ik er vaak inspiratie uit om toe te passen in mijn eigen leven. Een traktatie voor mind, body & spirit 🙂

De zin van het leven – Fokke Obbema

Nadat Fokke Obbema in 2018 een hartstilstand kreeg, ging hij meer nadenken over de zin van het leven. Bij De Volkskrant begon hij met een reeks van interviews over dit thema. Al die interviews zijn nu gebundeld in dit boek. En wat een cadeautje is dat! Het boek geeft veel inspiratie en zet je aan het denken over deze grote vraag.

In de interviews wordt natuurlijk niet alleen ‘de’ vraag gesteld (met ‘de’ vraag bedoel ik uiteraard: wat is de zin van het leven?). Daardoor krijg je een breder beeld van de geïnterviewden. Je leest over hun leven, hun geluk, hun tegenslagen… Dit maakt het heel persoonlijke verhalen. De geïnterviewden geven heel verschillende antwoorden op ‘de’ vraag. Zo denken sommigen dat er wel een hogere macht is en zien anderen puur het voortplanten als de zin van alles. En dan volgt er weer iemand die dat te oppervlakkig vindt en juist alles wat we doen als de zin ziet. Kortom, het geeft je genoeg stof tot nadenken. Doordat het in interviewvorm is uitgegeven leest het bovendien lekker vlot!

De innerlijke arts – Andreas Michalsen

Door de bomen zie ik vaak het bos niet meer. Althans, als het gaat over boeken over gezondheid. Toch blijf ik ze boeiend vinden en zoek ik ze graag op. Want het gaat toch immers over iets heel belangrijks: je eigen én andermans gezondheid. Het blijft bovendien prikkelen om op zoek te gaan naar wat nu eigenlijk het beste is voor ons.

Wel probeer ik bij deze boeken of documentaires eerst kritisch te kijken naar wie hier spreekt. Is dit iemand met een diploma, veel ervaring en een wetenschappelijke insteek of is het iemand die zomaar denkt het ei van Columbus te hebben gevonden? Een goede bronnenlijst met onderzoeken en een feitelijke uitleg bij de boodschap vind ik heel belangrijk. Voor mijn gevoel voldeed dit boek aan deze eisen, maar oordeel ook gerust zelf wanneer je het gaat lezen.

Ik was wel enorm sceptisch toen de schrijver aderlaten en bloedzuigers als therapieën opperde. We leven toch niet meer in de middeleeuwen? Maar de schrijver legt vervolgens heel goed uit dat de informatie rondom deze therapieën nu heel sterk geframed is. Ik zou er zelf nog steeds niet direct aan beginnen, maar het was wel interessant om over de precieze werking van deze therapieën te lezen.

Uiteindelijk kon ik ook nog persoonlijke praktische tips uit het boek halen:
1) Ik ben (of in dit geval dus was!) iemand van de tussendoortjes, maar de schrijver legt duidelijk uit dat dit niet per sé goed is. Juist de rust tussen de maaltijden is belangrijk voor je organen. Dus nu ga ik het proberen te houden bij 3 maaltijden per dag.
2) Voor mijn rugpijn stonden er ook goede tips in: warme wikkels gebruiken, vasten, gebruik maken van stressreducerende middelen zoals lavendel, én lange yogasessies doen.
Ik kan het boek dan ook iedereen aanraden met vergelijkbare (milde) kwalen die wil weten wat ‘ie hieraan kan doen, zonder meteen een pijnstiller te hoeven slikken.

Beide boeken hebben me echt inspiratie gegeven. Vooral in De innerlijke arts heb ik dingen gelezen die ik nog niet wist en die heel waardevol zijn! Naast deze boeken ben ik ook al weer begonnen in andere non-fictie boeken, want ik blijf het een fijn genre vinden. Hoe heerlijk is het om iedere dag weer wat bij te kunnen leren door gewoon met een boek op de bank te ploffen?

Over welk thema lezen jullie graag non-fictie boeken?

Meer lezen over non-fictie? Ik schreef ook de volgende blogs over dit genre:

Volg mij op social media voor updates over nieuwe blogs:

Korte recensie: Donkerblauwe woorden – Cath Crowley

Donkerblauwe woorden is een prachtige Young Adult-roman over vriendschap, liefde, verlies, geluk (terug)vinden. En het gaat over boeken, altijd goed. Een aanrader voor leeslustigen die houden van bijzondere vriendschappen en originele plottwisten!

Het verhaal gaat over Rachel en Henry. Zij waren beste vrienden, totdat Rachel hem een brief gaf vlak voordat ze verhuisde. Een belangrijke brief, maar Henry heeft er nooit op gereageerd … Vervolgens verliest Rachel haar broer, Cal. Door dit verdriet raakt Rachel geïsoleerd: ze verliest haar vriendje, haar vrienden en maakt haar school niet af.

Maar dan verhuist ze weer terug naar haar oude stad om een tijdje bij haar tante te gaan wonen. Wat zal er gebeuren als ze daar ook Henry weer ontmoet?

“Ik ben het niet met George eens. Ik wil niet zeggen dat we fantastisch zijn in de liefde, maar volgens mij is de hele wereld er behoorlijk shit in, dus statistisch gezien zijn we gemiddeld, en daar kan ik best mee leven.”

Wat ik vooral mooi vind aan het boek zijn de hoofdpersonages. Ze hebben heel leuke karakters en boeiende interesses. Rachel houdt van de zee en natuurwetenschappen en Henry kent veel gedichten uit zijn hoofd en is helemaal gek van boeken. Ook zijn zusje, George, is een ontzettend leuk personage. Ze is origineel en durft van zich af te bijten. Henry en George wonen al hun hele leven in een tweedehands boekwinkel. En niet zomaar een boekwinkel: in de boekwinkel is er de zogeheten brievenbibliotheek. Een hoekje met een kast vol boeken waar mensen dingen in mogen schrijven en brieven in mogen achterlaten voor andere lezers. Een groot deel van het verhaal valt hier ook op zijn plek, wat heel mooi gedaan is.

Het boek past ook in het rijtje met boeken over boekwinkels (klik hier voor mijn blog met meer tips over deze boeken). Naast de leuke inhoud van dit werk is ook de opmaak schitterend gedaan. Een aanrader!

Meer lezen?

Je kunt me ook volgen op sociale media:


Lees samen #4: de nominaties voor het Beste Boek voor Jongeren 2020

Martine en ik hebben samen enorm gesmuld van de Jeugdliteratuurvakken op de opleiding docent Nederlands. We beleefden dan ook allebei veel plezier aan het lezen van de genomineerde boeken voor het Beste Boek voor Jongeren van 2020. De winnaar wordt bekend gemaakt tijdens de Boekenweek voor Jongeren die plaatsvindt van 18 tot 27 september.

Martine vindt het vooral tof dat er steeds meer goede YA-boeken door Nederlandse schrijvers worden geschreven en dat het genre hier ook meer in opkomst is. Beide zijn we het er over eens dat het YA-genre leesplezier kan bevorderen: zowel bij jongeren als bij volwassenen!
We verdeelden het leesvoer zodat we zo veel mogelijk genomineerde boeken kunnen omschrijven in dit blog. Hieronder volgt onze leeservaring per boek en onze top 3 voor het Beste Boek voor Jongeren. Nieuwsgierig? Lees dan gauw verder.

Martine van @_leeseenseenboek:

De executie – Daniëlle Bakhuis

Het is het jaar 2048. Als de zestienjarige Charlotte van der Wal een kleine misdaad begaat, heeft dat grote gevolgen. Sinds de doodstraf weer is ingevoerd, worden jongeren in enorme kooien boven een onpeilbare diepte in een live tv-show terechtgesteld. Ja, echt, ze worden terechtgesteld. Het publiek kan stemmen wie er afvalt en het niet overleeft, of wie een tweede kans krijgt.

Ik vond het zo’n verrassend boek: het is origineel, ongelooflijk spannend en enorm actueel. Liveshows zijn altijd kijkcijferkanonnen, mensen houden het meeste van het leed van een ander. In het verhaal zit ook een diepere laag, want de wereld waarin het boek zich afspeelt, is een dictatuur (Het Collectief). Het is niet zo moeilijk om parallellen te trekken met onze wereld.

Vijf stappen van jou – Rachael Lippincott

De 17-jarige Stella lijdt aan een ernstige taaislijmziekte. En hoewel het leven niet te plannen valt, zeker niet als je zo ziek bent, probeert Stella zo veel mogelijk grip op de situatie te houden. Ze houdt to do-lijstjes bij en ze vlogt over haar ziekte. Dan ontmoet ze ineens Will, hij is ook patiënt, en het tegenovergestelde van Stella. Hij wil de hort op, wil zo snel mogelijk stoppen met zijn ziekenhuisbezoeken en hij wil de wijde wereld in. Stella wil niets van hem weten. Toch komen ze elkaar elke keer in het ziekenhuis tegen. Als dat maar goed gaat.

Ik was direct verliefd op de voorkant, die vind ik zo mooi! En als je een beetje verder kijkt, zie je dat het geen boom is, maar longen zijn: het orgaan waar dit boek over gaat. Stella en Will hebben allebei slechtwerkende longen. Hierdoor mogen ze niet verder dan zes stappen van elkaar leven, omdat er anders een kans is dat ze elkaars bacteriën overkrijgen. Maar om de titel echt te begrijpen, zul je het boek moeten lezen ben ik bang 😉.

Pans Labyrinth – Guillermo del Toro & Cornelia Funke
Pans Labyrinth is een indringende en adembenemende YA-fantasyroman gebaseerd op de film Pan’s Labyrinth van Guillermo del Toro. In het Spanje van de jaren ’40 gaat Ofelia met haar moeder bij haar stiefvader wonen. Hij is officier in het leger van Franco en heeft zijn hoofdkwartier in een afgelegen molen in een donker bos. Ofelia’s moeder is zwanger van haar stiefvader, maar haar moeder wordt al snel ziek. Terwijl haar moeder elke dag zwakker wordt en de wrede aard van haar stiefvader en het regime zich steeds meer laat zien, beginnen voor Ofelia fantasie en werkelijkheid door elkaar te lopen. Feeën, faunen, prinsen en prinsessen spelen een belangrijke rol in de verborgen wereld die Ofelia ontdekt in de buurt van het bos. Een wereld die aanvankelijk sprookjesachtig lijkt, maar steeds gruwelijker wordt.

Het is eigentijds opgeschreven, met prachtige illustraties die de sfeer van het boek aanvullen. Het is sprookjesachtig, magisch en realistisch. De gruwelijkheden uit de Spaanse burgeroorlog komen aan bod, en is misschien wel het thema van het boek, maar het is zéker geen oorlogsboek.

De bijzondere woorden van Gioia – Enrico Gialiano

De woorden van Gioia is zo bijzonder omdat Gioia woorden verzamelt uit verschillende talen, die in andere talen niet bestaan. Zoals het Nederlandse woord gezellig. Ze zijn onvertaalbaar, en drukken vaak diepere gevoelens uit. Deze woorden zijn verweven door het verhaal en passen altijd bij de context. Gioia is een meisje van 17 dat met haar oma (die niet aanspreekbaar is, maar waar Gioia evengoed contact mee heeft), moeder (die vrijwel altijd dronken is) en hun spookkat (hij is er wel, maar hij is er niet) in een vervallen flatje in het noorden van Italië woont. Gioia wordt op zijn zachtst gezegd nogal aan haar lot overgelaten. Dan ontmoet ze Lo, haar vriendje. Totdat hij opeens verdwijnt. Gioia begint te twijfelen of alles wel echt gebeurt óf dat ze misschien langzaam gek aan het worden is.

Het boek is een enorme bestseller in Italië, waar de schrijver vandaan komt. Toch lukte het mij maar niet om in het verhaal te komen.

TOP 3 VAN MARTINE:

  1. De executie – Daniëlle Bakhuis
  2. Pans labyrinth – Cornelia Funke & Guillermo del Toro
  3. De geur van groen – Pamela Sharon

Een top drie maken vond ik niet zo moeilijk. Ik vond De executie erg tof, actueel, origineel en verrassend. Vijf stappen van jou en De bijzondere woorden van Gioia vallen voor mij af. Ik vond Vijf stappen van jou behoorlijk clichématig en lijkt op The fault in our stars. Ik had ook De geur van groen gelezen en die komt zeker in mijn top 3.

Lotte:

Het land van dadels en prinsen – Frank Nellen
Simon is de zoon van Tulard, een gerechtspsychiater die in Parijs woont. Na de dood van Simons moeder woont hij samen met zijn vader. Omdat zijn vader Simon weinig aandacht schenkt, besluit hij de zomervakantie bij zijn oom in de buitenwijken van Parijs door te brengen. Daar ontmoet Simon Youssef waarmee hij de daken van Parijs afstruint. De wending die dan plaatsvindt zal een groot effect hebben op Sams leven, en zelfs op dat van Youssef.

Voor veel jongeren waarschijnlijk een pittig boek door de wisselingen in tijd, maar ook doordat de delen die vanuit het perspectief van Tulard zijn geschreven sterk op volwassenen zijn gericht. In mijn optiek dus niet echt een jeugdboek. Daarnaast vond ik de stereotypering van bevolkingsgroepen ongepast. Al met al staat dit boek zeker niet bij mijn favorieten.

Toffee – Sarah Crossan
Een schitterend boek, van begin tot eind. Allison loopt weg van haar gewelddadige vader nadat haar stiefmoeder is verdwenen. Tijdens haar zoektocht naar onderdak komt ze terecht bij een dementerende vrouw bij wie ze uiteindelijke intrekt. Er ontstaat een heel bijzondere band tussen hen die prachtig wordt verwoord. Uniek aan de schrijfstijl van Crossan is dat ze haar boeken als een soort lange gedichten schrijft en niet als standaard proza. Hier een kort citaat in de scène waarin de verhouding tussen Allison en haar vader zichtbaar wordt:

Bij dat antwoord hief hij een hand
maar toen bedacht hij zich.
                Jij maakt het me niet makkelik
                om van je te houden,
                Allie.

Soms kon hij wel mild zijn.

Darius de grote is niet oké – Adib Khorram
Darius is half-Iraans en half-Amerikaans. Hij woont met zijn ouders en zusje Laleh in Amerika en is ongelukkig. Hij heeft een klinische depressie geërfd van zijn vader, wordt gepest en worstelt met zijn identiteit. Als de familie wordt uitgenodigd om naar familie in Iran te komen verandert dit zijn leven. Voor het eerst bouwt hij een echte vriendschap op. Krijgt hij door deze reis misschien toch meer zelfvertrouwen?

Zowel ontroerend als interessant. Het thema vriendschap wordt heel mooi uitgewerkt. Daarnaast biedt Khorram inzicht in Iran en de verschillen in cultuur. Dit prachtige boek krijgt van mij de volle 5 sterren. En oké, misschien speelt het feit dat Darius helemaal gek is van thee (en ik ook) ook een kleine rol in mijn beoordeling ;).

De geur van groen – Pamela Sharon
Het boek gaat over Raaf, een blind meisje dat een normaal leven wil leiden. Haar beste vriendin May-Lin helpt haar hierbij. Zij vertelt over alle kleuren en welke geuren ze hierbij vindt passen. Zo koppelt Raaf alles wat ze niet kan zien aan wat ze wel kan ruiken.
Raafs ouders zijn gescheiden en dit zorgt voor spanning thuis. Haar moeder behandelt haar te rigide waardoor ze het idee heeft dat ze abnormaal is. Gelukkig doet haar beste vriendin dit niet. Maar in de loop van het boek gebeurt er iets waardoor haar hele leven op zijn kop gaat staan.
Ik heb nooit eerder gelezen over de combinatie van geuren en kleuren en ook de plottwist was sterk en voor mij onverwacht. De prettige schrijfstijl zorgt ervoor dat je wordt meegesleurd in het verhaal. Een fantastisch en origineel debuut!

TOP 3 van Lotte
1. Darius de grote is niet oké
2. De geur van groen
3. Toffee

Van mij mogen er meerdere winnaars zijn maar als ik moet kiezen springt het boek over Darius er toch bovenuit. Ik denk dat het boek een goede kans maakt om de prijs te winnen, mede doordat de huidige tijdgeest de urgentie opvoert om te lezen over afkomst en exclusie. Tussen De geur van groen en Toffee kan ik eigenlijk niet kiezen, maar dan geef ik toch de voorkeur aan het onwijs originele concept van De geur van groen!


Heb jij ook een van deze genomineerde boeken gelezen? En welk boek mag van jou wel winnen? Ik ben benieuwd naar je mening!

Lees samen #3: boeken van Isabel Allende

Yes, ik heb weer samen gelezen met @laurimarit! We hebben er dit keer weer voor gekozen om samen boeken te lezen van dezelfde schrijver. De keuze is gevallen op Isabel Allende; een belangrijke schrijver die de geschiedenis van Zuid-Amerika en Spanje meer op de kaart zet! Ze komt uit Chili en moest dit land in 1975 vanwege een staatsgreep ontvluchten. Ze heeft zelf dus veel meegemaakt en neemt je in haar boeken mee langs verscheidene grote gebeurtenissen uit de Zuid-Amerikaanse en Spaanse geschiedenis. Kortom, een schrijver die het waard is om in de spotlight gezet te worden!
Lauri heeft ervoor gekozen het boek Eiland onder de zee te lezen en ikzelf heb haar nieuwste boek, Bloemblad van zee, gelezen. We vertellen je graag aan de hand van vragen wat we van de boeken én van de schrijver vinden.

Het eiland onder de zee

Wat vind je van de schrijver?
Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik Isabel Allende tot een paar maanden terug nog niet kende. En dat als historicus. Toevallig zat een boek van haar, Eva Luna, in het verrassingspakket wat ik van de bibliotheek ontving. Ik was meteen aangesproken door haar prachtige schrijfstijl. Ik weet weinig van de geschiedenis van Zuid-Amerika en heb tot nu toe al veel van haar boeken geleerd!

Waar gaat het boek over en wat vond je ervan?

Het boek Het eiland onder de zee gaat over het eiland Saint-Domique, tegenwoordig bekend als Haïti, een voormalige kolonie van Frankrijk. Hoofdpersoon van het boek is Zarite, ook wel Tete genoemd, een slavin die op jonge leeftijd wordt verkocht aan Toulouse Valmorain, een Fransman die de suikerplantage van zijn vader heeft geërfd. Het is geen gezellig of vrolijk boek, maar de periode van de slavenhandel was uiteraard ook een vreselijke periode. Het boek beschrijft het leven van Zarite en neemt je echt mee in haar ontwikkeling van jong meisje tot volwassen vrouw. Ik heb veel van het boek geleerd en zou dit boek ook zeker aanraden aan iedereen die meer wil weten over deze periode in onze geschiedenis. Het boek richt zich erg op de Franse en Spaanse koloniën, maar dit is ook iets waar onze Nederlandse voorouders zich schuldig aan hebben gemaakt.

Wat was kenmerkend aan haar schrijfstijl en thematiek?
  
Isabel Allende schrijft heel meeslepend en beeldend. Je wordt het verhaal ingesleurd en kunt het boek vervolgens bijna niet meer wegleggen. Je krijgt een heel duidelijk beeld van de tijdsperiode waarin het boek zich afspeelt en ziet het ook echt voor je. Ze neemt je mee in de gedachtenpatronen van de hoofdpersonen. Hierdoor kun je je ook beter inleven in hun gedrag en reacties.

Zou je een ander boek van haar willen lezen en waarom wel/niet?  
Ik heb sinds Eva Luna al meerdere boeken van haar gelezen. Het zijn prachtige boeken voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Zuid-Amerika, ik kan ze zeker aanraden!

Bloemblad van zee


Wat verwacht je van de schrijver ?

Ongeveer 10 jaar geleden heb ik ooit een boek van haar cadeau gekregen. Ik was na lang uitstellen begonnen en na een paar pagina’s alweer afgehaakt. Ik kan niet precies uitleggen waarom het me niet aansprak. Tóch heb ik haar opnieuw een kans gegeven, mede doordat @laurimarit het had voorgesteld en ik ook van anderen veel positieve geluiden hoorde. En misschien lag het destijds aan het boek of mijn leeftijd … ?

Waar gaat het boek over en wat vond je ervan?

Het boek Bloemblad van zee is haar nieuwste boek en het gaat voornamelijk over de familie Dalmau en in het speciaal het leven van Víctor Dalmau. Het begint in Spanje ten tijde van de Burgeroorlog onder leiding van Franco. Je leest hoe de familie, die niet aan zijn kant staat, deze oorlog probeert te overleven en te ontvluchten. Ik wil niet te veel verklappen, maar deze oorlog is zeker niet hun laatste grote tegenslag. Zo vluchten ze naar Chili waar op een gegeven moment Pinochet aan de macht komt.
Wat ik zo goed vind aan het boek is dat ik heel veel heb geleerd over de geschiedenis van Spanje en Chili. Veel wist ik nog niet en doordat je het volgt vanuit echte levens – veel is waargebeurd -, met alle gebeurtenissen die erbij horen, beklijft het allemaal nog beter. Naast dat ik veel heb bijgeleerd, is het ook heel goed geschreven. De personages leken op een bepaald moment echt bekenden en ik werd helemaal meegezogen in het verhaal.

Wat was kenmerkend aan haar schrijfstijl en thematiek?  
Allende is zelf familie van een oud-president van Chili die destijds ook gevlucht is voor de Spaanse Burgeroorlog. Je ziet haar afkomst duidelijk terug in het verhaal. Verder schrijft ze vaak over de geschiedenis van Spanje en Zuid-Amerika. Wat ik ook kenmerkend vind, zijn haar vooruitwijzingen. Soms lees je al wat er gaat gebeuren, voordat het personage dit weet. Dat kom ik de laatste tijd niet zo vaak meer tegen in boeken.

Zou je een ander boek van haar willen lezen en waarom wel/niet? 
Ik zou nu niet meteen weer een boek van haar lezen, omdat ik de verhalen ook erg heftig vind. Sommige scènes raakten me ontzettend, vooral ook omdat het grootste deel gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen. Wel denk ik dat ik later absoluut nog een boek van haar ga lezen. Ik kan Bloemblad van zee in ieder geval sterk aanraden als je nog niks van haar hebt gelezen!

Benieuwd naar eerdere twee edities van Lees samen? Je vindt ze via de volgende links!
Lees samen #1: De klimaatroman
Lees samen #2: de boeken van John Green


4x non-fictieboeken #1: over verkeer, wonen en meer!

De afgelopen tijd heb ik nieuwe non-fictieboeken gelezen waarvan sommige mijn ogen hebben geopend! Ik vind het heerlijk om via boeken meer te leren over boeiende onderwerpen. Vaak is de informatiedichtheid hierin wat hoger dan bijvoorbeeld in een documentaire en kun je de informatie ook wat meer in je eigen tempo tot je nemen. Daarnaast vind ik de meeste non-fictieboeken die nu worden geschreven absoluut niet droog en juist vlot lezen! Kortom, een prettige manier om meer te weten te komen over onderwerpen die me interesseren. De afgelopen tijd heb ik vier nieuwe non-fictieboeken gelezen, waarvan twee boeken over verkeer, wonen en mobiliteit gingen. Met name het boek over verkeer was een eye opener, maar over beide boeken vertel ik je graag meer!

Een klein land met verre uithoeken – Floor Milikowski
In Een klein land met verre uithoeken vertelt Milikowski over de kansen en worstelingen van veel verschillende steden en dorpen in Nederland. Waarom draait de economie in Eindhoven als een tierelier, is Amsterdam een expat-stad geworden en krimpt de economie van bijvoorbeeld Emmen juist al jaren? Dit zijn allemaal vragen waar ze in dit boek antwoord op geeft.

Wat zo sterk is aan het boek is dat eigenlijk bijna geen stukje Nederland wordt overgeslagen. Zo werd zowel Schiphol als Drenthe en zowel de zuidelijke provinciën op de grens met België als Noord-Groningen besproken. Er wordt onder andere uitgelegd waarom sommige delen krimpen en andere delen van Nederland juist overspannen raken. Ook gaat het over de woningmarkt: waarom zijn er in Groningen zoveel studentenwoningen, en is het eigenlijk wel goed dat de overheid de markt geheel loslaat? Wat voor effect heeft dit op de betaalbaarheid en verdeling van woningen?

Soms mist er wat focus doordat ze álles wil bespreken, maar dit is ook wel weer de kracht. Ik denk dat het boek wil doen wat de overheid soms niet doet, en dat is alle aspecten én delen van Nederland de aandacht geven die ze verdienen. Een goede boodschap die het boek ook gaf is dat door het succes van steden de middenklasse wordt weggejaagd en er juist meer segregatie ontstaat. Belangrijk om over na te denken!

Het was minder een eye opener dan Het recht van de snelste. Misschien omdat het boek zoveel uitstapjes maakte. Door die uitstapjes vond ik het soms ook wat te veel van hot naar her gaan, maar dit zorgde er dan wel weer voor dat ik over heel veel delen van Nederland weer wat meer kennis heb! En dat is zeker een leuke toevoeging 🙂

Het recht van de snelste


Het recht van de snelste – Thalia Verkade

Steekt een hert de weg over of rijden wij dwars door zijn bos heen? Waarom moeten we op een knopje drukken als we de straat over willen steken? En hoe kan het dat we steeds sneller reizen, maar geen seconde eerder thuiskomen?


Het recht van de snelste is een van de betere non-fictie boeken die ik in lange tijd heb gelezen. Na het lezen kan ik niet meer hetzelfde kijken naar het verkeer en de inrichting van de mobiliteit in Nederland.
Wat ik vooral zo goed vond aan het boek, was dat het met zulke sterke feiten kwam. Een voorbeeld: we spreken altijd over het grote fileprobleem, maar slechts 2-3% van de Nederlanders heeft daadwerkelijk last van files. Best klein percentage, hè? En ook wordt er verteld hoeveel ruimte openbare parkeerplaatsen innemen en hoeveel ze eigenlijk gebruikt worden. Het zijn best wel bizarre cijfers!

Er zijn in Nederland bijna evenveel parkeerplaatsen als er mensen zijn, en dat betekent dat er twee keer zo veel parkeerplaatsen als auto’s zijn. Als je al die parkeerplaatsen aan elkaar zou leggen, zou dat een groter gebied beslaan dan het complete landoppervlak van de gemeente Amsterdam.  

Het leukste van het boek vind ik echter dat je ziet hoe erg we gewend zijn de auto als middelpunt te nemen en hoe automatisch er wordt gedacht dat de doorstroom van ‘het verkeer’ (niemand denkt hier trouwens snel aan treinen, terwijl dat net zo goed verkeer is!) het belangrijkste is bij het inrichten van nieuwe ruimte. Maar er wordt ook verteld dat er in de 20ste eeuw behoorlijk is gelobbyd in Nederland, waardoor er nu meer ruimte is voor fietsers dan in andere Europese landen.

Het boek was soms wat deprimerend, zeker als je net als ik niet zo’n enorme fan bent van auto’s. Maar gelukkig schreef ze ook nog een hoofdstuk over oplossingen voor de openbare ruimte en het verkeer. Het recht van de snelste is in ieder geval een grote aanrader voor iedereen die weleens uit moet leggen waarom meer asfalt niet perse de beste oplossing is of waarom ze, ondanks dat het een lage CO2-uitstoot geeft, toch óók geen elektrische auto zouden kopen. En verder vind ik gewoon dat iedereen dit boek moet lezen, omdat het zo’n eye opener is.

Lees jij graag non-fictieboeken? En zo ja, wat zijn jouw favoriete onderwerpen?

Recensie: De kunst van het ongelukkig zijn – Dirk de Wachter

De titel van dit boek van psychiater en hoogleraar Dirk de Wachter klinkt misschien niet heel gezellig, maar toen ik eenmaal was begonnen met lezen kon ik niet meer stoppen. De Wachter benoemt zo veel interessante dingen dat ik het boekje binnen no time uit had gelezen. En tegen de verwachtingen in maakte het boek mij zowaar blijer en optimistischer!
De Wachter stelt dat er op dit moment veel eenzaamheid en psychische klachten zijn in zowel België als Nederland. De Wachter ziet zelf als Vlaamse psychiater zijn doelgroep ook groeien. Met name eenzaamheid is een veelvoorkomend probleem. Onderzoeken wijzen uit dat een schrikbarend groot deel van de bevolking zich regelmatig eenzaam voelt.

‘De terreur van het geluk’

Oké, dit zijn absoluut geen feiten om optimistisch van te worden. Toch is er ruimte voor hoop. De Wachter legt heel mooi uit dat we ons ongeluk en onze klachten zelf vaak groter maken. Zo geeft hij aan dat we niet echt praten over wat ons verdrietig maakt. Alles moet altijd maar leuk zijn. Ook streven we naar een soort constante staat van supergelukkig zijn in plaats van tevreden zijn. Ongelukkig zijn lijkt niet meer welkom in onze samenleving en moet bestreden worden.  En juist met deze mindset maken we van verdrietige muizen depressieve olifanten. Het is precies het bieden van weerstand tegen onprettige emoties waardoor we er soms niet uit komen met onszelf.

Volgens de Duitse filosoof Wilhelm Schmidt is geluk een plicht geworden. Hij noemt het krampachtig streven naar zoveel mogelijk plezier de ‘terreur van het geluk’ en hij raadt aan die zoektocht op te geven.

De Wachter pleit daarom voor meer ruimte om ongelukkig te zijn. Ook stelt hij dat we in de psychiatrie niet per se moeten streven naar de meest efficiënte en snelle behandeling van klachten – indien het geen levensgevaarlijke situatie is uiteraard! – , maar dat verdriet soms de ruimte moet krijgen en verwerking ervan vaak tijd nodig heeft. Wel denk ik dat het boek in de juiste context geplaatst moet worden. De Wachter streeft er immers niet naar om mensen die aan een zware depressie leiden aan hun lot over te laten en verwijst met ongelukkig zijn niet naar depressieve of suïcidale klachten.

De boodschap van dit boek vind ik belangrijk, omdat het ruimte geeft voor een kleine ommezwaai in hoe we tegenwoordig denken over gelukkig zijn. Én vooral ook over ongelukkig zijn. De boodschap is dat we weer wat meer over ons ongeluk moeten praten, minder hoeven te streven naar constant gelukkig zijn en dat we sombere gevoelens af en toe wat meer ruimte mogen geven in ons leven. In plaats van dat we krampachtig moeten proberen extreem happy te zijn, kunnen we ons wat meer bezig houden met zinvolle activiteiten. En de paradox is dan misschien wel dat je je als gevolg daarvan toch gelukkiger gaat voelen.

4x boeken over boekwinkels

Tijdens de coronacrisis hoorden we een oude leus: koop lokaal! Dit geldt voor voedsel, kleding en andere winkels, maar zeker ook voor de boekwinkel. Hoewel ik zelf enorm graag in boekwinkels kom, koop ik er niet altijd een boek. De bibliotheek is voor mij te verleidelijk: goed betaalbaar – zeker als je veel boeken verslindt –, duurzaam en er is hier in de grote stad genoeg aanbod. Toch probeer ik de laatste tijd wat vaker een boek te kopen in plaats van te lenen. Want als ik zo graag in boekwinkels kom, moet ik er toch ook af en toe in investeren? En stiekem leest het soms fijner als het je eigen boek is en er niet zo’n lelijke plastic wikkel omheen zit die er bij de bibliotheek standaard opgeplakt wordt.

Naast mijn eigen voornemen om wat vaker een boek te kopen als ik in een boekwinkel ben, wil ik de boekwinkel ook in het zonnetje zetten. Daarom las ik 4 boeken die over boekwinkels gaan (overigens wel allemaal geleend uit de bibliotheek …). Ik vertel je graag over mijn mening en een aantal waardevolle lessen.

De boekwinkel op de hoek – Annie Darling
Posy erft een boekwinkel in Londen van de overleden eigenaresse waar ze zelf al haar hele leven werkt en ook boven woont. Ze weet eerst niet wat ze hiermee aan moet, maar al snel bedenkt ze een plan om er een boekwinkel voor enkel romantische boeken van te maken. Dit gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot, want er is ook nog de zoon van de eigenaar, Sebastian, die moeilijk lijkt te doen over haar ideeën. Uiteindelijk accepteert Posy toch wat van zijn hulp, maar helemaal eerlijk is ze niet …

Posy is een onwijs leuk personage met een vrij sterke persoonlijkheid. Ze kan soms plots fel uitvallen tegen de eigenwijze Sebastian en uithalen naar kapitalistische beleggers die de schoonheid van een plaatselijke boekwinkel niet zien. Desondanks vond ik dat er te veel clichés in het boek zitten en Posy te makkelijk valt voor vrouwonvriendelijke en denigrerende acties van onder andere Sebastian. Wel vond ik het proces van het renoveren van een boekwinkel leuk om over te lezen. Het verhaal eromheen viel dus wat tegen. Overigens, een interessant concept om een boekwinkel helemaal om één genre te laten draaien (zoals een reisboekhandel)! Dit zorgt voor meer specialisme, meer keuze én meer kennis van de boekhandelaars.

Dagboek van een boekverkoper – Shaun Bythell
Dit boek is een echt dagboek van de schrijver zelf. Hij is een tweedehands boekverkoper in zijn eigen winkel in Schotland. In het boek zit geen sterke verhaallijn, er wordt alleen verteld wat er elke dag gebeurt in en rondom de boekwinkel. Persoonlijk vond ik dat heerlijk om te lezen. Het enige waaraan ik me wat stoorde was de hoofdpersoon zelf, in dit geval dus zowel de boekverkoper als de schrijver. Hij is cynisch en klanten kunnen het niet snel goed doen. Ze worden weggezet als dom of als opschepper. Nu komen er inderdaad soms wat zeurderige klanten over de vloer, maar over het algemeen vind ik zijn reacties niet getuigen van een warme persoonlijkheid. Een tegenvaller! Verder leest het wel heerlijk weg en waan je je echt even in die boekhandel. Het boek geeft ook veel informatie over het reilen en zeilen van een tweedehands boekwinkel. En, jawel, ook in dit boek komt de concurrentie met Amazon aan bod en dus de noodzaak bij lokale boekwinkels te kopen (ik zie een rode draad …).  


Mijn geliefde boekhandel – Petra Hartlieb
In tegenstelling tot het vorige boek, is de hoofdpersoon en tevens schrijver van dit boek wel een fijne en warme boekverkoper. Ze schrijft vol passie over hoe ze adviezen geeft in de winkel en enthousiast boeken aanraadt. In het boek verhuist Petra samen met haar man naar Wenen (Petra komt hier vandaan, haar man Oliver niet), nadat ze daar halsoverkop een boekhandel hebben overgenomen. Ik vond het heel erg dapper en ook wel heel inspirerend hoe ze zomaar zo’n grote stap hebben durven nemen. Het boek leest heel vlot en is erg vermakelijk. Het laat ook goed de schaduwkant zien van het hebben van een eigen boekwinkel: het is niet alleen maar ‘romantisch’. Met kerst moeten ze bijvoorbeeld nachten doorhalen door de drukte, verdienen ze slechts een minimumloon en hebben even te maken met concurrentie van Amazon. Wat heel tof is, is dat Petra Hartlieb in het boek vertelt dat ze actie heeft ondernomen tegen Amazon en vervolgens veel meer jonge mensen in haar winkel kreeg die begrepen dat ze beter lokaal kunnen kopen.
Het boek is in ieder geval een aanrader voor iedereen die droomt van een eigen boekwinkel!

Ze kopen niet bij ons omdat we zielig zijn, zoals een bedreigde apensoort in de dierentuin, maar omdat ze ons graag mogen, omdat het hier gezellig is en omdat al onze medewerkers heel goed zijn in het principe ‘Klanten die dit artikel gekocht hebben, kochten ook…’ – maar dan op een heel wat charmantere wijze dan het algoritme bij Amazon.

De boekwinkel – Penelope Fitzgerald
In een klein kustplaatsje in het Engeland van de jaren ’60 woont Florence Green, een weduwe die een boekwinkel wil beginnen. Ze koopt een mooi historisch pand, maar krijgt al gauw veel weerstand. Ondanks dat de boekwinkel al snel goed begint te lopen, wordt ze vanuit verschillende kanten bekritiseerd.

De hoofdpersoon, Florence Green, is een heel moedige vrouw. Ze is zelfstandig en laat zich niet zomaar de les leren. Dit maakt haar een interessant personage waar je graag meer over wilt lezen.
Ook is de kleine dorpssfeer leuk en komen er grappige dingen voorbij die je nu niet meer zo gauw zult aantreffen. Zo zit er een heuse klopgeest in het pand en niemand verbaast zich hierover. En ook krijgt Florence hulp in de winkel van een meisje dat nog op de basisschool zit. Het boek is verfilmd en ik moet toegeven dat ik de film imposanter vond dan het boek en dat die me nog meer wist te raken. Een mooi en krachtig verhaal.


Mijn persoonlijke voornemen …

Deze vier boeken gaan allemaal over boekwinkels, maar zijn toch heel verschillend van elkaar. Het terugkerende thema is toch wel de concurrentie met Amazon. In drie van de vier boeken speelt dit een grote rol. Het maakt duidelijk dat we voor het behoud van de boekwinkel zo min mogelijk bij de grote reuzen zoals Bol.com of Amazon moeten bestellen.

Mijn persoonlijke voornemen is om tijdens het rondstruinen in boekwinkels vaker een boek te kopen, in plaats van enkel rond te neuzen. Het leuke aan een boek kopen is ook dat je het boek daarna kan uitlenen aan vrienden of familie! Toch zal ik ook veel bij de bibliotheek blijven lenen, want ik vind dit een goede manier om duurzaam en betaalbaar veel boeken te kunnen lezen (en het voorkomt dat ik elk half jaar een grotere boekenkast nodig heb).


Koop jij graag bij een boekwinkel, bestel je liever of ben je – net als ik – ook een groot liefhebber van het lenen uit de bieb?

Recensie: De dag die nooit komt – Oliver Reps

De shortlist voor het Beste Boek voor Jongeren 2020 is al bekend, maar ik had nog steeds het winnende boek van 2019, De dag die nooit komt, niet gelezen. Daar is nu gelukkig verandering in gekomen. Ik was razend enthousiast over het boek. Tot ik bij het einde kwam. De tegenvallende finale was voor mij reden genoeg om het boek niet 4, maar 3 sterren te geven. Maar voor de rest heeft het boek absoluut zijn titel van Beste Boek voor Jongeren 2019 verdiend.


Samenvatting
De dag die nooit komt is als het ware een terugblik in het leven van de 17-jarige jongen Elias die plaatsvindt tijdens één slapeloze nacht. Hij vertelt die nacht over zijn zusje Evi, dat al haar hele leven ziek is en hierdoor lichamelijk beperkt is. Ook vertelt hij over Polly, een meisje dat een grote rol speelt in hun levens. Je weet in het begin nog niet zo goed wie Polly is en wat voor verhouding ze heeft tot de broer en zus, maar in de loop van het boek kom je hier achter. Naast de verhaallijn kom je ook meer te weten over wie Elias is en waar hij mee worstelt. Zo voelde hij als jonge jongen heel sterk de drang om anderen pijn te doen, omdat zijn zusje ook pijn had. Een voorbeeld is dat hij glasscherven in een zandbak verstopte, zodat die in de voeten en handen van kinderen zouden komen. Een heel wrede scène, maar ook boeiend om te lezen hoe een broer omgaat met de pijn van zijn zusje. Uiteindelijk vertelt hij ook over ‘een gebeurtenis’ die alles heeft veranderd. Dit is als het ware het grote plot waar het hele boek naartoe werkt.  

Iets was veranderd. In mij. In mijn hoofd. Alsof iemand een knop had omgezet. Opeens was ik geen leuke jongen, maar woest op alles en iedereen. Ik was tien, bijna elf en snapte maar weinig van alles wat er om me heen gebeurde, en ik denk dat ik in die tijd wel honderden, misschien wel duizenden insecten heb gemarteld en vermoord.

Mijn mening
Wat ik zo goed vind aan dit boek, is dat er metaforen in zitten die ook een soort verwijzingen zijn naar wat er nog gaat gebeuren. Ik wil niet te veel verklappen, maar het boek begint bijvoorbeeld met een stukje over dromen en of het rechtvaardig is om iemand wakker te maken als de droom beter is dan het echte leven. In het boek komen meer van dit soort filosofische vraagstukken voor en daarom vind ik het ook zo’n goed boek voor jongeren. Dromen, ziekte, de dood… alle grote thema’s komen voorbij, maar dan dus door de ogen van een 17-jarige jongen in plaats van die van een ‘stoffige’ filosoof (ook niks mis mee hoor!).

Ik ga natuurlijk niet verklappen hoe het verhaal afloopt, maar voor mij was het een diepe teleurstelling. Wat mij betreft mag een einde open of gesloten, gelukkig of dramatisch zijn, als het maar klopt met de rest van het verhaal. Bij dit boek ontging mij die logica. Andere lezers zijn het niet met mij eens, dus ik ben benieuwd hoe jullie het einde (hebben) ervaren! Het boek is – op de laatste bladzijdes na – absoluut een aanrader, maar je moet wel tegen een zwaar en somber boek kunnen, want dat is het vanaf het begin af aan al. De stemming is over het algemeen niet vrolijk en de personages hebben psychisch flink wat te verduren. Maar de thema’s ziekte en rouw worden heel goed verwerkt in dit boek. De schrijver gebruikt bijzondere metaforen en neemt je mee in de gedachtegang van Elias. Ik denk dat De dag die nooit komt daarom ook een goed boek is voor jongeren, omdat het ze kan helpen zichzelf meer te begrijpen en misschien zelfs meer te accepteren.

Rating: 3 out of 5.


Heb jij dit boek al gelezen? Zo ja, wat vond jij van het boek? Zo nee, spreekt het je aan om het te gaan lezen?

Mijn eerste ervaring met een (leuke) boekenclub

Vorige week ben ik voor het eerst naar een live boekenclub gegaan. De Leuke Boekenclub mocht voor de eerste keer fysiek doorgang vinden in de bibliotheek van Utrecht. Omdat ik graag over boeken praat, greep ik deze kans natuurlijk aan en hier heb ik geen spijt van gekregen. Een hele avond gevuld met het uitwisselen van gedachtes over een goed boek: wat een walhalla!

De Leuke Boekenclub
Het boek in de schijnwerper was Liefde, als dat het is. De derde roman van de schrijver Marijke Schermer. Naast boeken schrijft zij ook toneelstukken en is ze ook regisseur. Het boek gaat over de personages Terri en David en hun twee kinderen, maar ook over Sev en Lucas. Terri voelt zich benauwd in haar huwelijk met David en besluit een affaire te beginnen met de vrije vogel Lucas. In het boek lees je hoe dit verloopt en hoe alle personages omgaan met deze veranderende situatie. Het is naar mijn idee vooral een boek over jezelf vinden (of in dit geval meer ‘zoeken’) in de liefde!

De Leuke Boekenclub heeft gezorgd voor een geslaagde avond. Het heeft me nieuwe inzichten over het boek gegeven. Daarnaast heeft het mij gemotiveerd om bij het volgende boek dieper te gaan nadenken tijdens het lezen (zie daarvoor ook mijn blog over ‘dieper lezen’).

De avond verliep rustig en werd goed gepresenteerd door drie presentatoren die de avond prettig stuurden. Via prikkelende vragen werden alle onderdelen van het boek besproken: van de cover, via de personages tot hoe het verhaal eindigt. Al analyserend gingen we ook samen de diepte in: waarom koos de schrijfster bijvoorbeeld voor de opbouw in seizoenen?

Het begon meteen spannend: iedereen werd gevraagd het boek een cijfer te geven. Aan het eind was er ook ruimte om jouw mooiste passage te delen. Benieuwd naar mijn cijfer en favoriete stuk, lees dan gauw verder! Wat we die avond allemaal hebben besproken, deel ik ook graag met jullie. Zo heb je in een notendop het beste van de boekenclub in één artikel.


Liefde, als dat het is
1. Perspectief
Wat Schermer zo knap gedaan heeft, is dat ze binnen één zin soms al van perspectief wisselt. Zo zit je aan het begin van de zin in het hoofd van Terri en na een paar woorden ineens in het hoofd van haar dochter. Dit was de hele groep opgevallen en we waren het er klassikaal over eens dat dit het boek sterk maakt.

2. Thema
Een vraag die speelde bij meerdere lezers was of het thema wel of niet ouderwets is. Het gaat over een gezin, een standaard gezin in een rijtjeshuis, dat uit elkaar valt. Is het nog wel van deze tijd om hier zo uitgebreid over te schrijven of heeft het iets ouderwets om een heel boek te wijden aan het concept ‘een gebroken gezin’.

3. Personages
Er was een meningsverschil over het personage Terri. Is ze onsympathiek of is het heel goed te verklaren waarom ze zich zo gedraagt en voel je hier als lezer juist sympathie voor? De conclusie was dat het misschien afhankelijk is van je eigen levensfase of -stijl in hoeverre je haar onsympathiek vindt. Daarnaast kwam de vraag in welk personage we ons het meest herkenden. Het leuke was dat alle personages wel één keer werden vertegenwoordigd!

4. Titel
Als laatste kwam ook de titel aan bod. Want het gaat over liefde, tenminste, áls dat het is. Komt er eigenlijk wel liefde in het boek voor? Hierover verschilden ook de meningen. Zelf vond ik dat het erg opviel hoe weinig er échte liefde geuit werd naar elkaar. De relaties leken meer op experimenten of juist op gewoontes dan dat er pure liefde uit naar voren kwam.

De moeite waard!
En dan nu het cijfer. Ik besloot een 8 te geven, omdat ik Liefde, als dat het is waardeer als een krachtig en goed geschreven boek. Bovendien las het heel plezierig. Je wordt echt de familie ingezogen en door de perspectiefwisselingen word je meegenomen in de gedachtewereld van alle personages. Het gemiddelde cijfer van de boekenclub was wisselend, maar de meeste cijfers waren wel voldoende en er zaten zelfs een paar negens tussen!

Mijn mooiste, of eigenlijk interessantste, passage uit het boek heeft betrekking op het moment dat Terri twijfelt of ze nog wel van haar dochters houdt. Klinkt heftig hè! Maar wie zegt dat dit echt onmogelijk is?

Kan dat? Kan je op een dag wakker worden en de liefde kwijt zijn? Is ze gek aan het worden? Is liefde een gewoonte? Of een wilsbesluit? Is er iets, iets echt, waar?

De Leuke Boekenclub is een terugkerende club die ik zeker vaker ga bezoeken. Doe je mee? Het boek dat gelezen gaat worden is altijd ruim op tijd bekend waardoor er genoeg tijd is om het te lezen. Mocht je ook in Utrecht wonen en graag praten over boeken, meld je dan aan via de website van de bibliotheek of word lid van de Facebook-groep

Meer lezen over Marijke Schermer en haar boek? De NRC heeft nog een mooi interview met haar gepubliceerd.

Ben jij weleens naar een boekenclub geweest? Zo ja, wat zijn jouw ervaringen?


3x tips voor boeken over mindfulness

We hebben allemaal wel eens last van drukte in ons hoofd. De een meer dan de ander, maar iedereen kent momenten van stress en piekeren. Persoonlijk ben ik hier ook een aardige kampioen in. Omdat ik al op ‘jonge’ leeftijd merkte dat dit mij hinderde in het leven ging ik rond mijn 18e op zoek naar iets wat me kon helpen bij het piekeren. Al snel belandde ik bij yoga en meditatie. De combinatie van de twee bleek perfect! Naast het beoefenen zelf, ging ik er ook veel over lezen. Ik vond het heerlijk om boeken te verslinden over yoga, meditatie, mindfulness, (zelf)compassie en boeddhisme. Deze boeken hebben mijn ogen geopend en me ongelooflijk geholpen. Ook nu blijf ik doorlezen, want er is nog zo veel te ontdekken! Elk boek herinnert me er bovendien aan dat het fijn is om met mindfulness bezig te zijn en om dit te blijven integreren in mijn week. Zo heb ik de afgelopen tijd ook weer drie fijne mindful boeken ontdekt die ik graag met jullie wil delen! Hier volgen de 3 tips:

Practical mindfulness – Ken A. Verni

Dit boek staat al lang in mijn kast, maar heb ik laatst herontdekt. Het is een boek in redelijk basic English, geen lappen tekst, maar juist kleurrijke bladzijdes met korte stukjes uitleg, heldere opsommingen en (mooie!) illustraties. Dit boek heeft me onwijs geholpen, omdat het een goede combinatie is tussen theorie en praktijk. Er staan veel verschillende oefeningen in die makkelijk toepasbaar zijn en bijvoorbeeld tips voor het maken van een schema, zodat je de oefeningen dagelijks/wekelijks kunt doen. Een voorbeeld van een rustgevende oefening is perceiving a leaf waarbij stap voor stap wordt uitgelegd hoe je mindful een blaadje kunt observeren. Zo fijn! Dit boek is ideaal voor beginners en je hoeft nog geen ervaring te hebben om het boek te kunnen gebruiken. Maar ook voor lezers die al meer over mindfulness weten biedt het een mooie leidraad.

We can react to thoughts; or alternatively – and this is what we do in our mindfulness practice – we can simply notice them, without judgement.

Boeddha’s brein – Rick Hanson

Dit boek heb ik laatst uit de bibliotheek gehaald. Het duurde een tijdje voor ik het uit had, omdat de informatiedichtheid vrij hoog is. Ik kwam er wat traag in, mede door de vaktaal. Er wordt namelijk helder uitgelegd wat meditatie en mindfulness precies doet met ons brein en met ons zenuwstelsel. Ook legt de schrijver uit hoe positieve gevoelens en gedachtes ons veranderen. Elke keer wanneer je stilstaat bij iets positiefs worden er zogenoemde neurale verbindingen aangelegd, waardoor je weer méér positieve dingen gaat zien. Daarnaast vertelt het hoe een simulator in onze hersenen ons continu uit het nu haalt. Zo blijkt: het is echt een uitdaging om mindful te zijn! Als laatste geeft het ook fijne oefeningen, zoals 4 keer in- en uitademen waarbij je aan liefdevolle situaties en personen denkt. Je voelt meteen het verschil! Dit boek kan ik je aanraden als je je al langer verdiept in mindfulness en nu meer over de theoretische onderbouwing wil leren. 

The Buddha, Geoff & me – E. Canfor Dumas

Dit boek heb ik geleend van mijn zus. Zij was er heel enthousiast over, dus ik werd uiteraard wel nieuwsgierig. Ook dit boek is in het Engels. Af en toe wel lastig, maar over het algemeen kon ik het verhaal goed volgen. Het is een fictief verhaal, maar er zitten veel lessen in die uit het boeddhisme komen. Dierbare lessen. Het boek gaat over het leven van Ed. Hij is, zwak uitgedrukt, niet tevreden met zijn leven, maar weet niet goed hoe hij dit kan omvormen. In een bar ontmoet hij Geoff, die beetje bij beetje een soort leermeester voor hem wordt. In het begin vindt Ed hem veel te zweverig. Het is interessant om te zien hoe dit omdraait. Als lezer krijg je zo ook de gelegenheid om ‘eerst te zien, dan te geloven’. De inzichten van het boeddhisme worden in de praktijk gebracht en leveren goede resultaten. Wel of geen interesse in mindfulness of boeddhisme, dit boek is eigenlijk geschikt voor iedereen. Boven alles is het namelijk een heel mooi en bijzonder verhaal!

Lezen jullie graag over dit onderwerp? En heb je ook ervaring met mindfulness? Zo ja, hoe helpt dit jou in het dagelijks leven?