Recensie: 10 minuten en 38 seconden in deze vreemde wereld – Elif Shafak

Dit verhaal gaat over de vergeten mensen. Over mensen die niet geaccepteerd worden door de massa en altijd aan de rand moeten leven. Over levens die getekend zijn door pech en ongeluk. Een boek dat me bij de eerste pagina al aangreep.
Een rode draad door het boek is de Begraafplaats der Vergetenen. Een begraafplaats speciaal voor de verstoten en verworpen inwoners van de stad die geen contact meer hebben met hun familie.

Deze begraafplaats bestaat echt en wordt nog steeds gebruikt. Tegenwoordig worden er veel anonieme, verdronken vluchtelingen begraven. Ze zijn dan niks meer dan een nummertje.
Het boek speelt zich af in de jaren ’70. Maar ook nu staan er, misschien zelfs meer dan toen, mensen aan de rand van de samenleving. Met grote dromen en veel pech en ongeluk.

Maar de vroedvrouw dacht dat sommige baby’s simpelweg besloten om het leven niet eens te proberen, alsof ze al wisten wat voor ontberingen hun te wachten zouden staan, en ze die liever wilden vermijden. Waren dat lafaards, of waren ze zo wijs als de grote Salomon zelf?


In het boek volg je de prostituee Tequila Leila die al lange tijd in Istanbul woont en werkt. Ze is hiernaartoe gevlucht vanuit een klein, conservatief dorpje in Turkije. Ze is ontsnapt aan een gedwongen huwelijk. Daarna verliest ze na verloop van tijd het contact met haar familie.
Je leert haar in het boek pas kennen op het moment dat ze is vermoord. Je leert haar kennen in de 10 minuten en 38 seconden voordat ze hersendood is, waarin ze terugdenkt aan haar leven. Zo lees je ook over haar vijf vrienden. Vrienden die zo belangrijk voor haar zijn in deze moeilijke en vijandige wereld. Maar wat moeten haar vrienden nu zonder haar? En hoe kunnen ze haar een eervol afscheid bieden, zonder dat Leila óók verdwijnt als een nummertje op de Begraafplaats der Vergetenen?

Misschien was niets de moeite waard om je zorgen over te maken in een stad waar alles voortdurend verschoof en oploste, en je nergens anders op kon vertrouwen dan op het huidige moment in de tijd, dat ook alweer voorbij was.

Het is een prachtig boek met personages die bij je binnenkomen en die je in je hart sluit. Ook geeft het boek hoop: mensen zijn zó sterk en kunnen zelfs in de donkerste situaties nog moed en kracht vinden. In die zin gaf het boek veel troost. Maar het verhaal laat ook zien dat veel mensen geen waardig leven is gegund.
Het boek is een aanrader, een tranentrekker, een verhaal dat verteld móét worden, een verhaal vol mooie, wijze zinnen en nog zo veel meer dan dat. En dat alles in de prachtige schrijfstijl van Shafak. Ik heb het boek vol bewondering en ontroering gelezen!

‘Verdriet is als een zwaluw’, zei hij. ‘Op een dag word je wakker en denk je dat het weg is, maar het is alleen maar naar een andere plek getrokken om zich op te warmen. Vroeg of laat komt het terug en nestelt het zich weer in je hart.’


Meer recensies lezen over andere belangrijke boeken? Over deze bijzondere romans schreef ik al eerder een recensie:

Wil je mij volgen op sociale media? Je kunt me hier vinden:

Korte recensie: De eik was hier – Bibi Dumon Tak

De eik was hier gaat over een eik van bijna 200 jaar oud die tussen twee snelwegen staat. Helemaal alleen, omringd door asfalt, files en haastende auto’s. De boom wordt wel regelmatig bezocht door een gaai waar hij een speciale band mee heeft. Ze praten over het leven, over filosofie en over de geschiedenis van de boom. Zo kom je als lezer ook meer te weten over deze bijzondere eik!
Bijvoorbeeld dat hij vroeger nog niet midden in het asfalt stond, maar onderdeel was van een groot landgoed van het koninklijk huis.

Het boek is vooral heel erg lief geschreven. Echt een ode aan de traagheid van bomen! In dit boek gaat het niet over snelheid en iets binnen een bepaalde tijd bereiken. Het gaat over langzaam groeien en tevreden zijn met waar je bent. In het boek schuilen ook vele prachtige boodschappen en metaforen! En er zitten leuke kleine elementen in verwerkt. Zo hebben de gaai en de eik leuke koosnaampjes voor elkaar. De gaai noemt de eik bijvoorbeeld regelmatig ‘eikelmans’ of gewoon stomweg ‘eikel’. Verder zitten er mooie tussenstukjes in waarin het wortelkoor van zich laat horen: het netwerk van wortels onder de grond van bomen die met elkaar communiceren. Of dit koor in het echt kan communiceren ondanks dikke lagen asfalt weet ik alleen niet zo goed?!


Af en toe deed het boek me denken aan Het vloekhout van De Boose waarin je aan de hand van een stuk hout de geschiedenis ontdekt. Alleen was dit boek veel liever (misschien ook omdat het een jeugdboek is) en vol van mooie metaforen voor onthaasten en in het moment leven.
Een aanrader voor iedereen, zowel jong als oud, die graag over een ode aan de boom wil lezen. 

Meer lezen over mooie boeken? Deze recensies schreef ik eerder al:

Nooit meer iets missen? Meld je dan aan voor de mailinglijst: geen spam, alleen een mailtje bij elke nieuwe blog. 🙂

Een ode aan Hanna Bervoets (inclusief 8 boekentips)

Er zijn weinig schrijvers van wie ik alle boeken heb gelezen! En er zijn ook weinig schrijvers waarbij ik meteen enthousiast opspring als ik hoor dat ze een nieuw boek gaan uitgeven. Maar er is één schrijver bij wie ik dit allebei wel heb, namelijk bij Hanna Bervoets. Zij is dan ook met stip op één mijn favoriet. Waarom ik zo fan ben van Bervoets? Daar heb ik zo mijn redenen voor 😉 Namelijk:

  1. Haar thema’s zijn uniek, origineel en maatschappelijk betrokken.
  2. Haar schrijfstijl is prettig. Ze schrijft niet te moeilijk, maar ook zeker niet in clichés. Hierdoor vlieg ik door haar boeken heen, maar niet alleen “omdat je zo snel mogelijk het plot wil weten”.
  3. Alle boeken hebben een maatschappelijke boodschap, maar die wordt altijd via een symbool of metafoor gebracht. Vaak wat abstract, maar ook weer niet zó abstract dat je het niet begrijpt.
  4. Haar werk is gevarieerd, zowel in onderwerpen als in stijlen. Soms speelt ze met de tijd en soms juist met perspectieven. Zo verrast ieder boek weer!   

Ivanov
In dit boek volg je de student Felix die verwikkeld raakt in een bijzonder onderzoek. Een boek met een sterk plot én een goede link naar een waargebeurd experiment in het begin van de twintigste eeuw. Wanneer is een onderzoek ethisch verantwoord en wanneer gaat het te ver? Deze vraag speelt sterk in dit boek.
Ivanov is het eerste boek dat ik van Bervoets heb gelezen. En door de grote ethische vraagstukken die een rol in het boek spelen, werd ik meteen fan van haar!
Thema’s: ethiek, verhouding mens-dier, liefde, wetenschap

Een modern verlangen
Deze verhalenbundel is het nieuwste boek van Bervoets. Er staan verhalen in over thema’s die te maken hebben met moderne verlangens en problemen. Een specifiek verhaal dat me aangreep gaat over ‘pits’ die je kunt boeken om weg te gaan van de aarde, omdat die onleefbaar zou worden. Hierin komen veel hedendaagse thema’s samen, zoals complotdenken en klimaatverandering. Van sommige verhalen vond ik de thema’s wat minder interessant, zoals een verhaal over een forum over cavia’s of over een ontvoerde baby. Maar het boek bleef altijd leuk om te lezen, juist door de afwisseling!
Thema’s: verlangen, verandering, vluchten

Wat wij zagen
Yes, dit jaar mocht Bervoets het boekenweekgeschenk schrijven! En het ging over een, voor mij, nieuw thema. Namelijk over het beroep content moderator. Dit is iemand die alle gerapporteerde berichten op sociale media moet beoordelen. Heel heftig beroep lijkt me dat! Soms was het ook wel wat vervelend om te lezen, omdat je omschrijvingen las van de gruwelijke filmpjes die voorbij komen. Maar dat deed me wel nog meer beseffen hoe vreselijk het moet zijn om dit werk te doen. Je volgt in het boek dan ook iemand die dit werk doet, Kayleigh. Naast haar werk krijg je ook meer te weten over haar en haar liefdesleven. Wat ik jammer vind aan haar personage, is dat ik niet altijd grip kreeg op hoe zij zich voelde. Maar het is een zeer geslaagd boekenweekgeschenk!
Thema’s: trauma, liefde, sociale media

Alles wat er was
Een groepje van acht mensen zit samen vast in een schoolgebouw met een kleine voorraad eten. Ze mogen niet naar buiten, omdat dit te gevaarlijk is. Maar niemand weet waarom! Je ziet hoe er na verloop van tijd steeds meer spanningen en conflicten ontstaan binnen de groep. Hoe lang houden ze het nog vol?
Ik vind het een heel sterk boek, maar het verhaal was af en toe ook verwarrend. Het is niet-chronologisch geschreven en er gebeurt veel, zonder dat je precies weet wat er aan de hand is. Maar dit maakt het ook wel weer mysterieus en spannend. Een aanrader als je van apocalyptische boeken houdt!
Thema’s: isolatie, psychose, apocalyps

Efter
Wat als we later tot de conclusie komen dat verliefdheid een ziekte is die bestreden moet worden? Door een wereld te schetsen waarin we pillen krijgen tegen verliefdheid, heeft Bervoets naar mijn idee een héél goed thema te pakken. Het klinkt misschien niet als een realistische toekomst, maar ik vind het mooi hoe Bervoets een alternatieve wereld tot leven brengt. En dat alles met de tijd kan veranderen! Als je voor het eerst een boek van Bervoets wil lezen, raad ik je dit boek aan!
Thema’s: liefde, ziekte

Lieve Céline
Als je door de titel denkt dat dit boek over Céline Dion gaat, dan heb je deels gelijk 😉 De hoofdpersoon van dit boek is alleen niet Céline zelf, maar een van haar grote fans, Brooke. Een jonge vrouw uit Amsterdam-Noord. Je leest in dit boek ook de brieven van Brooke aan haar grote heldin.
Het is een mooi boek over een thema dat je weinig tegenkomt in de literatuur: fandom. Interessant om in het perspectief te kruipen van mensen die zó fan zijn van een popster. Ik kan me er zelf niets bij voorstellen, dus het is voor mij echt een inkijkje in een andere (denk)wereld. Verder is het boek heel vlot en goed geschreven, waardoor het ook een echte page turner is.
Thema’s:
fandom, familie, ontwikkeling

Fuzzie
Fuzzie gaat over een pluizig balletje dat het bezit wordt van verschillende personages die last hebben van eenzaamheid of liefdesverdriet. Het pluizige balletje stelt kritische vragen over hun leven en helpt ze om anders te gaan leven.
Fuzzie is niet mijn meest favoriete boek van Bervoets. Aan de ene kant vind ik het symbool van het pluizige balletje heel mooi, maar er miste voor mij een goed plot.
Thema’s: liefdesverdriet, eenzaamheid, verslaving

Welkom in het rijk der zieken
In dit boek volg je Clay, een jonge man die door Q-koorts chronisch ziek wordt. Vervolgens kom je als lezer terecht in twee werelden: de ‘echte’ wereld en het Rijk der zieken. Dit symbolische rijk vond ik een goede metaforische wereld, waarin vooral de gevoelens en worstelingen van een chronische ziekte uitgebeeld worden. Ondanks dat ik ook dit boek niet haar beste werk vind, is het interessant om te lezen over chronisch ziek zijn. Dat thema is tot nu toe nog niet goed vertegenwoordigd in de literatuur!
Thema’s: (chronische) ziekte, vriendschap, eenzaamheid

Hebben jullie een favoriete schrijver of heb jij een schrijver van wie je elk nieuw boek wel wilt lezen? Zo ja, van wie zijn jullie een trouwe fan?

Nooit meer een blog missen? Meld je aan voor de updates via de mail. Geen spam, maar alleen een mailtje als ik iets nieuws post. 🙂

Je kunt me natuurlijk ook volgen op sociale media:

Meer boekentips nodig? Eerder schreef ik al over boeken van deze schrijvers:

Recensie: Confrontaties – Simone Atangana Bekono

Confrontaties is een boek dat je raakt en je aan het denken zet over racisme en de wankele verhouding tussen dader en slachtoffer zijn. In het boek volg je de 16-jarige Salomé . Ze belandt in een jeugddetentiecentrum nadat ze twee klasgenoten ernstig heeft mishandeld. Hier moet ze haar weg vinden tussen omstreden psychiaters en medebewoners met veel bagage. Je volgt haar met al haar gedachtes, worstelingen en ontwikkelingen. Ook blik je terug op vroeger; op de pesterijen op school, haar reis naar Kameroen en hoe ze thuis was. Zo kom je ook meer te weten over haar zieke vader en haar band met haar oudere zus.

Ook lees je hoe Salomé haar hele leven al worstelt met racisme in het dorp waar ze opgroeit. Ze wordt gepest en moet de racistische opmerkingen aanhoren van haar buurman, oppas en klasgenoten. Je ziet hoe ze vervolgens onzichtbaar wil zijn, maar hierin niet kan slagen. Zelfs als ze veel spijbelt en regelmatig wegloopt, kan ze niet ontsnappen aan de confrontaties. Want voor haar kan in het kleine dorp iedere ontmoeting een confrontatie zijn.

Het delict waarvoor ze in de gevangenis belandt, is ontstaan vanuit pesterijen. Doordat je in de loop van het boek steeds meer over dit delict te weten komt, bouwt de spanning heel goed op! Maar daarnaast laat het je ook impliciet nadenken over spijt en schuld en de dader- en slachtofferrol. Salomé wil geen slachtoffer meer zijn en wordt dader. Maar is ze wel alleen een dader?

Ik heb geen spijt, dat is het. Ik heb geen spijt. Dat ik geen spijt heb en dat niemand het raar vindt dat ik hier zit is een kleed dat over de randen van de put wordt gelegd. Dat maakt het donker en dat donkere maakt me stil. Ik ben zo stil dat ik niet precies meer weet hoe diep ik zit.

De schrijfstijl van het boek is prachtig: poëtisch en vol met mooie hersenspinsels. Je volgt Salomés gedachtes en beweegt mee met haar gemoedstoestand. Wanneer ze boos is of wanneer er chaos in haar hoofd zit, zie je dit meteen terug in de zinsopbouw en woordkeuzes. En het boek leest als een trein! Het heeft mij ook heel erg geraakt: ik vond het pijnlijk om te lezen hoe iemand niet kan ontsnappen aan kleinere en grotere daden van racisme en hierdoor zo in de knel met zichzelf komt.
Een aanrader voor iedereen die van maatschappelijk betrokken boeken houdt, maar liever fictie dan non-fictie leest. 


Heb jij dit boek al gelezen? Zo ja, wat vond je ervan?

Meer recensies lezen? Ik schreef eerder over deze boeken een (korte) recensie:

Nooit meer iets missen? Volg mij op sociale media of schrijf je in voor een mail-alert. Geen spam, alleen een mailtje wanneer ik een nieuwe blog post!

Recensie: De Kopenhagen trilogie van Tove Ditlevsen

De Kopenhagen trilogie bestaat uit drie delen: Kindertijd, Jeugd en Afhankelijkheid. Het is geschreven door Tove Ditlevsen en zij is ook de hoofdpersoon in deze trilogie. In het eerste deel is Tove nog jong en woont ze bij haar ouders. In de andere delen zie je hoe ze opgroeit, zelfstandig wordt en hoe ze zich ontwikkelt als schrijver. De boeken zijn sterk autobiografisch. Dit maakt ze intiem en aangrijpend. Zoals de titel van de trilogie al zegt, spelen de boeken zich af in het Deense Kopenhagen.

Kindertijd
Tove groeit op in een arme buitenwijk van Kopenhagen. Ze heeft een afstandelijke relatie met haar moeder. Haar vader verdiept zich in sociaaldemocratische boeken, of ‘verboden’ boeken, zoals haar moeder ze noemt. Zelf verdwijnt Tove het liefst in het schrijven van gedichten. Bij haar leeftijdsgenoten valt ze wat buiten de groep. Hoewel haar kindertijd droevig is en ze zich hierin opgesloten voelt, ziet ze er nog meer tegenop om deze achter zich te laten. Wat komt er dan? Hoe kan ze ooit zichzelf onderhouden?
Dit deel is zo prachtig. Je leest de gedichten die ze schrijft. En je ziet hoe ze in haar gedichten in een andere wereld leeft. Hierin heeft ze wél contact met jongens en heeft ze allemaal ‘stiekeme’ ontmoetingen. Haar broer noemt het liegen, maar ik vind het dromen. Na dit deel wist ik meteen dat ik de hele serie wilde lezen!

Je kunt niet aan je kindertijd ontsnappen, die hangt om je heen als een vieze stank. Je merkt het aan andere kinderen; elke kindertijd heeft zijn eigen geur. Je ruikt die van jezelf niet en bent soms bang dat die stank erger is dan die van iemand anders.

De serie neemt je helemaal mee in het leven van Tove. De afgelopen maand heb ik het gevoel gehad dat ik haar leerde kennen. Het is bijna alsof je een dagboek leest! Je volgt haar keuzes en denkt af en toe: “wat goed!” of “nee, doe dit nou niet!”. Het allerleukste was dat ik in deel drie iets las over haar kindertijd en dat het voelde alsof ik dat óók mee had gemaakt. Ik raakte helemaal vertrouwd met haar leven.

Het is een prachtige serie met een waanzinnig mooie schrijfstijl. Je ziet haar echt op een lawaaiige typemachine in het koude huis van een strenge hospita zitten zwoegen.
De thema’s die voorbij komen zijn soms wel erg heftig (waarschuwing: er komt verslavingsproblematiek in voor) en de serie is rauw en zwaarmoedig. Maar het is bovenal een eerlijk en aangrijpend verhaal over haar leven. Een dikke aanrader!

Heb jij deze serie al gelezen? Zo ja, wat vond je ervan? Zo nee, denk je dat je de serie wilt lezen?

Meer inspiratie nodig voor mooie romans? Ik schreef eerder deze blogs met verschillende aanraders:

Geen volgende blogs meer missen? Je kunt mij volgen via sociale media of via de mail (geen spam, alleen updates):

Recensie: Dieren kunnen de pest krijgen. En dan? – Esther Ouwehand

Sinds de uitbraak van de coronacrisis is de politiek alleen bezig met de maatregelen. Dat is niet zo gek, maar het is wel een gemiste kans. Esther Ouwehand, lijsttrekker van Partij voor de Dieren, wil met dit boek laten zien dat we het ook over het voorkómen van pandemieën moeten hebben. Want hoe zorgen we er voor dat er volgend jaar niet een nieuwe pandemie op ons te wachten staat?

Onze leiders lijken in hun comfortzone te zitten wanneer ze een enorme crisis bestrijden, maar raken volledig van slag als hen gevraagd wordt om nu na te denken over het voorkomen van toekomstige crises.

Het boek legt uit hoe zoönosen, zoals corona, vaker en heftiger voorkomen door de bio-industrie. De miljoenen dieren die we houden zijn namelijk een kweekvijver voor dit soort virussen én voor de mutaties ervan. Ook zorgt minder biodiversiteit voor een grotere kans op dit soort ziektes. En terwijl de bio-industrie al jaren groeit, is de biodiversiteit aan het krimpen. Kortom, een perfecte broedplaats voor zoönosen. Ouwehand legt dit goed uit aan de hand van voorbeelden en feiten.

Wat mij pessimistisch maakte tijdens het lezen, is dat politici de problemen in de bio-industrie vaak niet aan durven te pakken. Wist je dat er in Nederland per minuut 1.200 dieren worden geslacht? Onze bio-industrie is uit de kluiten gewassen. We zijn al het land met de hoogste veedichtheid ter wereld en het blijft groeien. De belangenverenigingen voor de landbouw en veehouderij krijgen toch vaak hun zin. Dat is deprimerend, want een krimp van de veestapel is echt nodig.

In de hele geschiedenis van de mensheid, zo hebben de filmmakers geteld, zijn in totaal 619 miljoen mensen gedood door oorlog. We doden hetzelfde aantal dieren elke drie dagen – en dan tellen we vissen en andere zeedieren nog niet eens mee.

Het boek is goed geschreven en leest vlot weg. Iedere bladzijde staat vol met boeiende informatie. Alles is ook goed onderbouwd. Veel feiten vind ik schokkend, maar het is goed dat ze genoemd worden. Ik vind dit dan ook een van de belangrijkste boeken die zijn geschreven tijdens de crisis! Omdat het aangeeft dat de coronacrisis niet ‘onverwachts’ is gekomen. En dat dit zeker niet de laatste crisis is als we op de oude manier verder gaan… Dit boek is een must read voor iedereen die de feiten over de Nederlandse bio-industrie en de hieruit ontstane dierenziektes goed op een rijtje wil hebben.

Recensie: De oude vrouw en de katten – J.M. Coetzee

Gezien de titel verwacht je misschien weer een boek over katten. Maar nee hoor! De oude vrouw en de katten gaat over een oude vrouw die worstelt met vraagstukken rondom ouder worden. Dieren spelen wel een rol, maar niet als personage. Hoe zit dat? Het thema van het boek is ouderdom. In het boek volg je een ‘oude’ vrouw en haar kinderen die worstelen met belangrijke vragen. Hoe word je op een waardige manier oud? Wat laat je achter van het leven en hoe gaan je kinderen om met jouw naderende einde? En ook het thema dieren komt aan bod. Hoe gaan we als mensen om met dieren? Kunnen dieren net als mensen voelen? En hoe moeten we dieren dan behandelen?

In dit boek van de Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee volg je de schrijfster Elizabeth Costello (alter ego van de schrijver van het boek!). Als eigenwijze vrouw woont ze op zichzelf en vangt ze straatkatten op in haar huis. Ze vindt dat ze het prima redt, terwijl haar kinderen zich wel zorgen maken om haar. Ze zijn bang dat ze niet voor zichzelf kan blijven zorgen. Dat het een keer mis zal gaan. Daarnaast denken ze ook na over de rest van het leven van hun moeder. Zal ze nog schrijven of is ze definitief gestopt met het uitgeven van haar werk?


De schrijfstijl van het boek is goed! Een teken hiervan is dat het leest als een trein. Ondanks dat er veel gedachtes worden beschreven en er weinig ‘actie’ is. Wat het boek lastig maakt is dat het verhaal niet chronologisch is geschreven. Het is soms even zoeken waar de personages precies zijn in het verhaal. Zowel qua locatie als qua tijd.



Ik vond het een mooi boek dat je aan het denken zet over ouderdom en over onze band met dieren. Ik had zelf door de titel iets meer katten verwacht ;), maar het was zeker een fijne leeservaring.

Een recensie van een van de belangrijkste jeugdboeken ooit

‘Allereerst doet de vraag zich voor’, begon de grijze heer nu weer, ‘wat je vrienden er eigenlijk aan hebben, dat je er bent. Is het hun ergens van nut? Nee. Helpt het hun vooruit te komen, meer te verdienen, iets van hun leven te maken? Zeker niet. Help je ze bij hun streven tijd te sparen? Integendeel. Je hindert ze bij alles, je bent een blok aan hun been, je verpest hun vooruitgang!


Soms geeft iemand je een tip voor een boek waarvan je meteen weet dat je het móet lezen. Toen mijn vriendin Elise (dankjewel!) over Momo en de tijdspaarders van Michael Ende begon zei de titel me niets. Dat is eigenlijk gek, want de schrijver ken ik wel van Het oneindige verhaal. Én het is een vrij bekend jeugdboek. Ze vertelde me de boodschap van het boek en die motiveerde me direct om te gaan lezen. Dit gebeurde allemaal toen we de waarde van familie en vrienden bespraken. Tijd hieraan besteden heeft in het leven volgens ons veel prioriteit. Hoe dit terugkomt in het boek zal ik je na een korte samenvatting laten zien.

Momo woont in een klein amfitheater in de stad. Ze krijgt veel vrienden op bezoek vanwege een van haar grootste talenten: luisteren. Door te luisteren lost ze conflicten op tussen haar vrienden. Maar mensen beginnen minder vaak langs te komen. Enkel haar twee grote vrienden Gigi en Beppo ziet ze nog vaak. De reden dat er steeds minder vrienden langskomen is hun drukke leven. Ze “sparen tijd” via een tijdspaarbank en houden er daardoor weinig van over voor dit soort bezoekjes. Maar is het wel zo winstgevend als de tijdspaarbank het doet lijken?


4 lessen die je uit dit boek kunt halen

In Momo en de tijdspaarders zitten heel belangrijke lessen. Het boek is in 1975 geschreven en voorspelde ons hedendaagse overvolle bestaan. Veel van de gebeurtenissen uit het boek zijn in de afgelopen jaren nog meer werkelijkheid geworden. Voor mij zaten er daardoor 4 belangrijke lessen in het boek. Hiervoor gebruik ik zo veel mogelijk voorbeelden uit de eerste hoofdstukken van het boek, om spoilers te voorkomen ;).

Les 1: Economische groei betekent niet altijd dat iedereen erop vooruit gaat 
In het boek leven grijze heren. Zij motiveren mensen om tijd te gaan sparen. Hun slogan is dat het belangrijker is om zo veel mogelijk tijd te sparen dan om tijd ‘uit te geven’. Als ik de parallel trek met geld staan zij voor mij symbool voor de Wolfs of Wall Street en de aanjagers van sterke economische groei. We weten dat dit vaak ten koste gaat van arbeiders en kleine ondernemingen. Het zijn met name de grote ondernemingen die groeien, zodat de kloof tussen de rijke 1% en de rest van de wereld enkel toeneemt. En ook in dit boek is het niet helemaal duidelijk waar de ‘gespaarde tijd’ precies heen gaat en wie hier van profiteert. Zijn dat wel de mensen zelf?

Les 2: Blijf tijd vrij te maken voor wie je liefhebt
De enige manier om tijd te sparen is door te bezuinigen. Zo zeggen de grijze heren dat mensen hun tijd niet meer moeten stoppen in vriendschap, maar in werk. En ook tijdens het werken moet er bezuinigd worden. Een babbeltje met de klant zit er niet meer in. Dit doet mij denken aan de zorg en hoe ook hier bezuinigd wordt op tijd. Een verzorger moet tegenwoordig met zo min mogelijk tijd zo veel mogelijk cliënten aflopen. Ook in ons privéleven merk je soms een nadruk op snel snel snel. Maar we mogen de waarde van tijd en aandacht voor elkaar niet onderschatten.

Les 3: Leef in het hier en nu
Dit is lastig uit te leggen zonder al te veel weg te geven van het verhaal. Maar kort gezegd heeft het boek me eraan herinnerd om meer aandacht te hebben voor het hier en nu. Dit besef zit al in ons, maar we raken het in de loop van ons leven soms wat kwijt.

Les 4: Je hoeft niet altijd het laatste woord te hebben om iets te bereiken
Zoals ik al beschreef in de korte samenvatting kan Momo heel goed luisteren. Door alleen te luisteren lost ze conflicten op en kan ze mensen op andere gedachten brengen. Dit vind ik prachtig! Vaak lijkt het dat we mensen alleen helpen als we adviezen geven. Of dat we alleen beroemd en geliefd worden als we veel en groots praten. Dit boek laat mij zien dat goed kunnen luisteren misschien nog wel een van de belangrijkste eigenschappen is.

Dit is een boek met zo veel prachtige lessen dat het de status van een grote klassieker verdient. Ook de schrijfstijl is prettig hoewel het al wel enigszins ‘ouderwets’ is. Toch is de inhoud actueler dan ooit. Het boek is een aanrader voor zowel jong als oud die zin heeft in een mooi verhaal én een maatschappijkritische boodschap niet schuwt.

5x kerstboeken voor de kerstliefhebber

Als er iets is waar ik helemaal dol op ben, dan is het wel kerst! Al eind november begin ik met het luisteren naar kerstmuziek (van klassieke koorstukken tot cheesy popliedjes) en in december komen er veel kerstfilms voorbij. Ook kerstboeken mogen daar niet bij ontbreken. Voor mij is dit ook een beetje dé maand om weg te zwijmelen bij knusse, versierde dorpjes en voorspelbare romantische plots. Maar ook de wat serieuzere kerstboodschap vind ik mooi. Die maken de boeken en films over deze periode nog specialer!  En het allerleukste aan kerst vind ik het samenkomen met familie. Dit gebeurt natuurlijk óók in de rest van het jaar, maar zeker met kerst is er een bijzondere sfeer. Dit jaar zal het in een klein gezelschap zijn, maar ik kijk er nog steeds naar uit. Voor iedereen die wat minder gek is op kerst en altijd blij is als het allemaal weer voorbij is: je mág verder lezen, maar ik kan je de meeste boeken in dat geval niet aanraden. 😉

Ben jij ook dol op kerstverhalen en wil je alvast in de kerststemming komen? Ik las meerdere boeken over kerst die mij in ieder geval helemaal in de kerstsfeer brachten

  • Kerstboeken van Matt Haig
    Matt Haig heeft een heerlijke kinderboekenserie geschreven met drie kerstige verhalen: A boy called Christmas (ook vertaald), The girl who saves Christmas en Father Christmas and me. Officieel zijn het dus kinderboeken, maar voor volwassenen vind ik ze net zo geschikt! De verhalen zijn niet de standaard romantische feel good-kerstverhalen, maar zitten vol avontuur en fantasie. Fijn voor de afwisseling! Wat ik vooral tof vind aan deze verhalen is dat ze een andere kijk geven op bijvoorbeeld tradities als de Kerstman. In het boek De jongen met de naam Kerstmis wordt een heel origineel beeld geschetst van hoe de Kerstman is ontstaan! In de boeken zitten, naast veel avonturen, ook veel levenslessen over vertrouwen, magie en hoop. Ik vind de serie dan ook een aanrader voor álle leeftijden.

Maar als jij denkt dat sommige dingen onmogelijk zijn, sla dit boek dan maar weer dicht. Dan is het echt niets voor jou. Want dit boek staat vól onmogelijke dingen.

Uit: De jongen met de naam Kerstmis – Matt Haig
  • Wintereiland – Jenny Colgan
    Dit is een aanrader als je wél zin hebt in een romantisch, dromerig verhaal! Je kunt in dit boek heerlijk wegdromen bij het winterse, knusse eilandleven van Flora. Een eiland waar iedereen elkaar kent en goed met elkaar kan opschieten. Het boek is onderdeel van een serie. In een eerder boek las je dan ook dat Flora weer is terugverhuisd naar haar geboorteplaats op een klein eiland. Hier werd ze smoorverliefd op Joël, maar dit liep niet altijd soepel. Hoe gaat het nu met de relatie?  En hoe gaat het met haar vriendin Lorna, die smoorverliefd is op een Syrische dokter van wie zijn vrouw is vermist? In het boek lees je hoe het verder afloopt. Een fijn boek met een echte kerstsfeer!
  • Christmas at Rosie Hopkins’ Sweet Shop – Jenny Colgan
    Een ander, niet-vertaald, werk van Colgan is dit heerlijke kerstboek! De hoofdpersoon Rosie heeft een eigen snoepwinkel in een klein dorpje. Ze kijkt ernaar uit om kerst te vieren met haar familie en vriend, maar door een ernstige gebeurtenis loopt alles anders dan verwacht.
    Colgan laat je ook hier weer genieten van de gemoedelijke sfeer in een dorpje mét de nodige ‘lekkernijen’ uit de sweet shop. Wederom een echt romantisch feel good-kerstboek!
  • Een dag in december – Josie Silver
    Als laatste boek dat geheel in het teken staat van romantiek. Laurie wordt halsoverkop verliefd op een jongen die ze bij de bushalte ziet staan. Maar helaas verliest ze hem ook meteen uit het oog. Toch blijft ze aan hem denken. Wanneer ze hem weer ziet, is ze alleen helaas te laat… Want hij wordt voorgesteld als het nieuwe vriendje van haar beste vriendin. Kan ze ooit echt over hem heen komen? Het boek zat soms wat vol met clichés en was af en toe wat voorspelbaar, máár kerstig en romantisch is het zeker wel!
  • Winter in het kattencafé – Melissa Daley
    Hét boek voor iedereen die dol is op zowel kerst al katten. Het is het vervolg op het boek Molly & het kattencafé. De kat Molly woont in een kattencafé da gerund wordt door haar baasje Debbie. Als het bijna kerst is, verandert er een hoop in het café. Debbies zus komt onverwachts langs én komt met een heel apart cadeau aanzetten … Zijn Molly en haar kleintjes straks nog wel welkom in het café?
    Ik moest zelf soms wel wennen aan het feit dat alles vanuit Molly is geschreven. Zelfs voor deze kattenliefhebber was het soms te veel dat een kat echt denkt als een mens. 😉 Maar het boek leest wel erg lekker weg en brengt je naar een knus kattencafé in kerstsfeer.

Heb jij nog tips voor leuke kerstboeken? Ik wil zelf voor de komende weken én alvast voor volgend jaar nog meer op zoek naar klassieke kerstverhalen. Als jullie goede tips hebben hiervoor, hoor ik het graag! 🙂

Korte recensie: The forest of wool and steel – Natsu Miyashita

Het boek The forest of wool and steel* stond hoog op mijn verlanglijstje, want als dochter van een pianostemmer is dit de ideale roman. Het boek gaat namelijk over een Japanse pianostemmer die zijn hele leven wijdt aan het stemmen. Al sinds hij voor het eerst de prachtige klanken van de piano hoorde, wilde hij niets anders dan zelf pianostemmer worden. Voor een jongen uit de bergen is dit vrij uniek en niet zo makkelijk, toch zet hij door. In het boek lees je over zijn uitdagingen en overwinningen. Dat is ook de boodschap van het boek: blijf doorzetten, ook al is het zwaar. Het boek is heel dromerig geschreven en het personage blijft door het verhaal heen heel mysterieus.

If a piano can bring to light the beauty that has become invisible to us, and give it audible form, then it is a miraculous instrument and I thrill to be its lowly servant.

Persoonlijk moest ik er door de dromerige schrijfstijl heel erg inkomen. De actieradius is vrij klein maar de schrijfstijl is heel bijzonder. De sfeer die de zinnen scheppen is bijna mystiek. Zo wordt de piano steeds sprookjesachtig vergeleken met de bomen uit het bos: wauw!
Het boek is dan ook echt een ode aan het instrument. Ik betwijfel wel of alles helemaal klopt wat betreft het stemmen en of het boek wel een realistisch beeld geeft van het vak. Maar sowieso doet het romantiseren van het werk het verhaal veel goed.

Nog een tip: lees het boek met pianomuziek op de achtergrond. Dit geeft echt een extra dimensie! 

*Ik heb het boek gelezen in het Engels, maar je kunt uiteraard ook de Nederlandse versie lezen: Het woud van wol en staal.

Wil je meer lezen over boeken van Japanse schrijvers? Ik schreef er een speciale blogpost over. Die vind je hier.

En benieuwd naar waar ik nog meer over schreef? Je vindt hieronder de nieuwste blogs én alle onderwerpen: