Boek vs. film #2: The Hate U Give

Het is alweer een tijd geleden dat ik iets schreef over een boekverfilming. Toen ik erachter kwam dat The Hate U Give werd verfilmd, was ik enthousiast maar ook terughoudend. Ik was bang dat de film tegen zou vallen na het lezen van het boek. Maar nu ik eindelijk de film heb gezien, deel ik graag met jullie wat ik ervan vond. Én wat een paar opvallende verschillen zijn.

In het boek, geschreven door Angie Thomas, volg je hoofdpersoon Starr. Een 16-jarig meisje dat opgroeit in twee werelden. Ze woont in een arme, zwarte wijk en gaat naar school in een rijke, witte wijk. Je ziet haar worstelen met haar twee identiteiten. Dit wordt nog sterker wanneer ze oog in oog komt te staan met racistisch politiegeweld. Haar vriend Khalil wordt voor haar ogen neergeschoten door een politieman. Na deze gebeurtenis is haar leven niet meer hetzelfde. Ze gaat op zoek naar gerechtigheid voor Khalil, maar komt voor een dilemma te staan. Durft ze op te staan als getuige in de rechtszaak, of wil ze zwijgen om niet in de spotlight te komen als een meisje dat bij politiegeweld betrokken is geweest?

Zowel het boek als de film vind ik een enorme eyeopener. Na veel in het nieuws te hebben gelezen over racistisch politiegeweld vind ik het heel goed dat er een boek over is geschreven waarin het probleem zo goed zichtbaar is gemaakt. Doordat het boek is geschreven voor jongeren, bereikt het bovendien een breed publiek. Het heeft mij in ieder geval veel geleerd over racisme en het worstelen met je identiteit als je in twee verschillende werelden leeft.

De verschillen tussen het boek en de film

– Het boek en de film komen heel erg overeen. Toch maakte de film meer indruk op me, omdat je alles nog intenser meemaakt dan in het boek. De filmbeelden maken emotioneel nog meer indruk. Ook zijn alle gebeurtenissen zo nog heftiger.
– In het boek zit meer diepgang dan in de film. Je leest meer over het bendegeweld, de familiebanden en over de rechtszaak van de politieagent. Soms is het boek daardoor iets te langdradig. Maar toch vind ik het prettig om meer achtergrondinformatie te krijgen.
– In het boek heb je meer adempauzes. In de film denderen de gebeurtenissen achter elkaar door. Ook is er aan het einde van de film een extra grote gebeurtenis bij bedacht die ik niet zo geloofwaardig vind.
– In de film is er gewerkt met kleuren. De scenes in haar wijk zijn in volledige kleur. Maar als ze op school is zie je meer grijstinten in beeld, waardoor je ziet dat ze hier niet helemaal zichzelf is. In het boek moet je het contrast zelf ontdekken.

Hoewel ik persoonlijk zou aanraden om eerst het boek te lezen, vind ik het heel goed dat het boek is verfilmd. Zo bereikt The Hate U Give een groter publiek. En ook al heeft het boek meer diepgang, de film heeft me absoluut opnieuw geraakt. En zoog me weer van begin tot eind in het verhaal. 

Vond je deze post interessant? Hier vind je vergelijkbare posts:

Wil je op de hoogte blijven van mijn blog? Je kunt je aanmelden voor de nieuwsbrief of mij volgen op sociale media.

3x de mooiste stripboeken

Stripboeken zijn een beetje het buitenbeentje van de literatuur. Veel mensen denken dan aan dunne stripboeken die in series komen, zoals Kuifje en Jan, Jans en de kinderen. Of aan manga. Maar er zijn ook een hoop literaire stripboeken. Soms zijn het stripboeken die gebaseerd zijn op een roman, maar vaak genoeg zijn het originele, eigen werken. Ik vind veel stripboeken dan ook echte kunstwerkjes! Je kunt er heerlijk in dwalen. Dankzij de tekst, maar ook door de bijzondere afbeeldingen die je op elke pagina prikkelen. Het is zonde dat ze zelden aangeraden worden door school of door andere literaire instanties, want een stripboek kan ook een opstapje zijn voor beginnende lezers. De combinatie van tekst en afbeeldingen maakt het makkelijker om je te concentreren. Daarnaast lees je het sneller uit, waardoor je eerder een succeservaring hebt.

Ik deel graag mijn meest favoriete stripboeken met je. Er zijn nog veel meer, maar dit is een kleine greep uit de grote collectie mooie stripboeken.


Wereldwijven 1 & 2- Pénélope Bagieu

Dit is een héél tof boek over wereldvrouwen: vrouwen die een belangrijke rol hebben gehad in de geschiedenis of die iets groots hebben gepresteerd. Je krijgt in korte verhaaltjes een portret van deze vrouwen. Zo kom je meer te weten over vijftien heel diverse vrouwen die, ondanks hun bijzondere verhaal, niet altijd even bekend zijn. Zo lees je over Agnodice, die ervoor zorgt dat er in 350 voor Christus vrouwelijke artsen mogen werken in Athene. Of over de rebelse zusjes Las Mariposas uit de Dominicaanse Republiek die in verzet gaan tegen de regering. Ze komen dus uit diverse landen en tijden.Het is een boek dat dankzij de afbeeldingen een nog krachtiger beeld geeft van deze vrouwen. Je bent er wel snel doorheen, maar gelukkig is er een deel één én twee. En van mij mag er snel ook nog een deel drie komen!

De twee levens van Penelope – Judith Vanistendael

Een ontroerend stripboek over Penelope: een arts die werkt in Aleppo tijdens de Syrische burgeroorlog. Ze probeert te schipperen tussen haar twee verschillende werelden. Terwijl haar dochter zich thuis druk maakt over haar toets op school, overlijdt een gewond meisje van dezelfde leeftijd in haar armen wanneer ze aan het werk is. Hoe kan ze deze twee levens combineren? Je ziet haar emotionele worsteling. Ook zie je hoe ze worstelt met haar familie. Soms krijgt ze het verwijt dat ze zich meer inzet voor onbekende mensen in Aleppo dan voor haar eigen kringetje.
Een prachtig boek dat je aan het denken zet, met een schitterende en kunstzinnige tekenstijl.

Het achterhuis – Anne Frank

Het allermooiste stripboek dat ik ooit heb gelezen is toch wel de stripversie van Het dagboek van Anne Frank! Het klinkt misschien ingewikkeld: hoe maak je van een dagboek dat zich in één huis afspeelt een mooi stripboek? Nou, dat is goed gelukt! De tekeningen zijn onwijs mooi en de balans tussen tekst en beeld is goed gedaan. Er is genoeg ruimte overgehouden voor langere stukken tekst, waarin je de wat meer filosofische teksten uit haar dagboek kunt lezen. Hierdoor houdt het wel de diepgang van Annes dagboek. Tegelijkertijd word je door het beeld nog meer meegenomen in wat ze allemaal ervaart en meemaakt in Het achterhuis. Een aangrijpend en bijzonder boek!

Lees jij weleens stripboeken? En zo ja, heb je nog tips voor bijzondere, mooie en originele stripboeken? 😊

Meer blogs lezen over boeken en literatuur? Hier zijn drie tips voor andere posts:

En wil jij ook op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Schrijf je dan in voor de mail-lijst of volg mij op sociale media:

Korte recensie: De eik was hier – Bibi Dumon Tak

De eik was hier gaat over een eik van bijna 200 jaar oud die tussen twee snelwegen staat. Helemaal alleen, omringd door asfalt, files en haastende auto’s. De boom wordt wel regelmatig bezocht door een gaai waar hij een speciale band mee heeft. Ze praten over het leven, over filosofie en over de geschiedenis van de boom. Zo kom je als lezer ook meer te weten over deze bijzondere eik!
Bijvoorbeeld dat hij vroeger nog niet midden in het asfalt stond, maar onderdeel was van een groot landgoed van het koninklijk huis.

Het boek is vooral heel erg lief geschreven. Echt een ode aan de traagheid van bomen! In dit boek gaat het niet over snelheid en iets binnen een bepaalde tijd bereiken. Het gaat over langzaam groeien en tevreden zijn met waar je bent. In het boek schuilen ook vele prachtige boodschappen en metaforen! En er zitten leuke kleine elementen in verwerkt. Zo hebben de gaai en de eik leuke koosnaampjes voor elkaar. De gaai noemt de eik bijvoorbeeld regelmatig ‘eikelmans’ of gewoon stomweg ‘eikel’. Verder zitten er mooie tussenstukjes in waarin het wortelkoor van zich laat horen: het netwerk van wortels onder de grond van bomen die met elkaar communiceren. Of dit koor in het echt kan communiceren ondanks dikke lagen asfalt weet ik alleen niet zo goed?!


Af en toe deed het boek me denken aan Het vloekhout van De Boose waarin je aan de hand van een stuk hout de geschiedenis ontdekt. Alleen was dit boek veel liever (misschien ook omdat het een jeugdboek is) en vol van mooie metaforen voor onthaasten en in het moment leven.
Een aanrader voor iedereen, zowel jong als oud, die graag over een ode aan de boom wil lezen. 

Meer lezen over mooie boeken? Deze recensies schreef ik eerder al:

Nooit meer iets missen? Meld je dan aan voor de mailinglijst: geen spam, alleen een mailtje bij elke nieuwe blog. 🙂

Waarom je kinderboeken moet lezen: 3 redenen én 3 tips

Een tijdje terug las ik het pleidooi Waarom je kinderboeken moet lezen, ook al ben je oud en wijs van Katherine Rundell. De boodschap van dit slechts 73 bladzijdes tellende boekje? Dat het goed is om als volwassene kinderboeken te lezen! En dat het zéker niet iets is om je voor te schamen. Zelf lees ik regelmatig jeugdboeken. Dit begon al tijdens mijn studie bij het vak Jeugdliteratuur en tegenwoordig lees ik het gewoon voor de lol ;). Waarom ik voor mijn plezier jeugdboeken lees én welke 3 tips van mooie kinderboeken ik voor je heb, lees je hieronder.

3 redenen om jeugdboeken te lezen (ook al ben je dus oud en wijs)
1. De fantasie! Jeugdboeken bevatten vaak meer fantasie dan boeken voor volwassenen. En dit is andere fantasie dan die je in fantasy-boeken voor volwassenen tegenkomt. Denk meer aan dieren die praten, bomen die eigenlijk mensen zijn of kinderen die meer kunnen dan je had verwacht. Heerlijk toch?
2. Jeugdboeken zijn vaak wat onschuldiger. Nare gebeurtenissen worden minder hard verteld en enge details blijven je bespaard. In sommige boeken voor volwassenen wordt bijvoorbeeld de oorlog véél gruwelijker omschreven dan in een jeugdboek met hetzelfde thema. Persoonlijk vind ik zo’n filter wel fijn.
3. Veel boeken zijn heerlijk kneuterig. Ik kan volledig wegdromen bij eilandjes waarop iedereen lief is tegen elkaar en je in een warm huisje je favoriete chocoladedrankje voorgeschoteld krijgt. En zo zijn er nog veel meer ‘kneuterige’ scenario’s in jeugdboeken die in de gemiddelde roman voor volwassenen ontbreken.

Oké, genoeg redenen dus om weer eens een jeugdboek te lezen! Ook als je kinderen allang uit huis zijn of als je geen kinderen hebt.
Maar welke jeugdboeken zijn dan het mooiste om te lezen als je al oud en wijs bent? Ik geef je 3 tips!

De jongen, de mol, de vos en het paard – Charles Mackesy
Grote kans dat je dit boek al voorbij hebt zien komen! Het staat al een tijdje hoog in de bestsellerlijst. Het boek zit vol mooie boodschappen en prachtige illustraties.
Het is een heel mooi boek, maar je bent er wel snel doorheen. Misschien is het meer een boek om af en toe even een bladzijde in te lezen.

De nachtlantaarn – Lisa Thompson
De elfjarige Nathan moet samen met zijn moeder vluchten voor zijn boze stiefvader. Maar als zijn moeder even weggaat om boodschappen te doen, komt ze niet meer terug. Nathan is volledig op zichzelf aangewezen. Totdat hij een oude vriend tegenkomt én een nieuwe vriendin maakt. Maar wie zijn dit precies? Het boek is een schitterend jeugdboek over je angsten overwinnen. En het is een beetje magisch…

Alles komt goed, altijd – Kathleen Vereecken
Dit boek vertelt een ontroerend verhaal over een Belgisch meisje tijdens de Eerste Wereldoorlog. Je volgt haar gedachtes en gevoelens door de oorlog heen. Haar moeder zegt vanaf het begin telkens: “alles komt goed, altijd”. Maar op een bepaald moment gelooft Alice het niet meer. Want er zijn te veel dingen gebeurd die helemaal niet ‘goed zijn gekomen’.
Wat ik zo goed vind aan het boek is dat je duidelijk ziet hoe Alice zich groot probeert te houden. Zelfs als ze vluchten weet ze een knop om te zetten bij iedere vieze, volle schuur waar ze in terechtkomen. Dat je haar gedachtes zo goed kan volgen komt ook doordat het in de ik-vorm geschreven is.
Het is wel een erg heftig boek om te lezen, maar ook een goed boek om een beeld te krijgen van het leven tijdens een vreselijke oorlog.

Toen het in de verte eindelijk stiller werd, hoorde ik in mijn hoofd alleen maar mijn moeder die zei dat alles goed komt. Altijd.
En toen klonk haar stem ook echt.
Dat het laat was. En bedtijd.
Dat ik naar huis moest komen.
Ik rolde met mijn ogen en nam afscheid van Johanna.


Lees jij graag jeugdboeken? En wat is een van jouw favoriete jeugdboeken die je de laatste tijd hebt gelezen?

Wil je meer lezen over jeugdliteratuur? Ik schreef al eerder blogs over goede jeugdboeken die je op iedere leeftijd kunt lezen!
– Momo en de tijdspaarders – Michael Ende
– Korte recensie: Donkerblauwe woorden – Cath Crowley
– De nominaties voor het Beste Boek voor Jongeren 2020
– Boek vs. film #1: De Koning van Katoren

Meer leen over boeken? Je kunt me ook volgen op sociale media:

Recensie: Momo en de tijdspaarders – Michael Ende

‘Allereerst doet de vraag zich voor’, begon de grijze heer nu weer, ‘wat je vrienden er eigenlijk aan hebben, dat je er bent. Is het hun ergens van nut? Nee. Helpt het hun vooruit te komen, meer te verdienen, iets van hun leven te maken? Zeker niet. Help je ze bij hun streven tijd te sparen? Integendeel. Je hindert ze bij alles, je bent een blok aan hun been, je verpest hun vooruitgang!


Soms geeft iemand je een tip voor een boek waar je nog heel lang dankbaar voor bent. Een goede vriendin tipte mij dit boek en het bleek een van de beste jeugdboeken ooit te zijn! Maar gek genoeg had ik er dus nog nooit van gehoord.

Het boek gaat over Momo. Momo woont in een klein amfitheater in de stad. Ze krijgt veel vrienden op bezoek vanwege een van haar grootste talenten: luisteren. Door te luisteren lost ze conflicten op tussen haar vrienden. Maar mensen beginnen minder vaak langs te komen. Enkel haar twee grote vrienden Gigi en Beppo ziet ze nog vaak. De reden dat er steeds minder vrienden langskomen is hun drukke leven. Ze “sparen tijd” via een tijdspaarbank en houden er daardoor weinig van over voor dit soort bezoekjes. Maar is het wel zo winstgevend als de tijdspaarbank het doet lijken?


4 lessen die je uit dit boek kunt halen

In Momo en de tijdspaarders zitten heel belangrijke lessen. Het boek is in 1975 geschreven en voorspeldeons huidige drukke bestaan. Veel van de gebeurtenissen uit het boek zijn in de afgelopen jaren steeds meer werkelijkheid geworden. Voor mij zaten er daardoor 4 belangrijke lessen in het boek. Hiervoor gebruik ik zo veel mogelijk voorbeelden uit de eerste hoofdstukken van het boek, om spoilers te voorkomen ;).

Les 1: Economische groei betekent niet altijd dat iedereen erop vooruit gaat 
In het boek leven grijze heren. Zij motiveren mensen om tijd te gaan sparen. Hun slogan is dat het belangrijker is om zo veel mogelijk tijd te sparen dan om tijd ‘uit te geven’. Als ik de parallel trek met geld staan zij voor mij symbool voor de Wolfs of Wall Street. Het zijn vaak de grote ondernemingen die groeien, zodat de kloof tussen de rijke 1% en de rest van de wereld toeneemt. En ook in dit boek is het niet helemaal duidelijk waar de ‘gespaarde tijd’ precies heen gaat en wie hier van profiteert. Zijn dat wel de mensen zelf?

Les 2: Blijf tijd vrij maken voor wie je liefhebt
De enige manier om tijd te sparen is door te bezuinigen. Zo zeggen de grijze heren dat mensen hun tijd niet meer moeten stoppen in vriendschap, maar in werk. En ook tijdens het werken moet er bezuinigd worden. Een babbeltje met de klant zit er niet meer in. Dit doet mij denken aan de zorg en hoe ook hier bezuinigd wordt op tijd. Een verzorger moet tegenwoordig met zo min mogelijk tijd zo veel mogelijk cliënten aflopen. Ook in ons privéleven merk je soms een nadruk op snel snel snel. Maar we mogen de waarde van aandacht voor elkaar niet onderschatten.

Les 3: Leef in het hier en nu
Dit is lastig uit te leggen zonder al te veel weg te geven van het verhaal. Maar kort gezegd heeft het boek me eraan herinnerd om meer aandacht te hebben voor het hier en nu.

Les 4: Je hoeft niet altijd het laatste woord te hebben om iets te bereiken
Zoals ik al beschreef in de korte samenvatting kan Momo heel goed luisteren. Door alleen te luisteren lost ze conflicten op en kan ze mensen op andere gedachten brengen. Dit vind ik prachtig! Vaak lijkt het dat we mensen alleen helpen als we adviezen geven. Of dat we alleen beroemd en geliefd worden als we veel en groots praten. Dit boek laat mij zien dat goed kunnen luisteren misschien nog wel een van de belangrijkste eigenschappen is.

Dit is een boek met zo veel prachtige lessen dat het de status van een grote klassieker verdient. Ook de schrijfstijl is prettig, hoewel het enigszins ‘ouderwets’ is. Toch is de inhoud actueler dan ooit. Het boek is een aanrader voor zowel jong als oud die zin heeft in een mooi verhaal én een maatschappijkritische boodschap niet schuwt.

Meer lezen over jeugdliteratuur? Ik schreef ook deze blogs over jeugdboeken:

Meer inspiratie voor boeken? Je kunt me volgen op mijn sociale media: