Recensie: Little Women – Luisa May Alcott

Heel soms kies ik een boek uit vanwege de cover. Dit was ook het geval bij Little Women. Ondanks dat het een bekende klassieker is en het boek net weer opnieuw verfilmd was, viel ik in eerste instantie vooral voor het uiterlijk. En wat ben ik blij dat ik dit gevoel heb gevolgd. Het is een prachtige klassieker waarin je je echt kunt verplaatsen in het leven van de vier March sisters. Toen ik het boek eenmaal uit had, dacht ik nog steeds aan ze en ‘miste’ ik ze zelfs een beetje. Overigens zat in deze uitgave alleen het eerste deel en kan ik nu dus nog verder met het tweede deel, Good Wives.
Naast dat het boek gewoon zo fijn was om te lezen, is het ook een interessante inkijk in een gezin in de 19de eeuw tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. Een gezin dat niet rijk is, maar het wel ooit was geweest. Ook vond ik het boek aansluiten bij de tijd waarin we nu leven, nu we moeten dealen met een coronacrisis. Een periode waarin er ook – al dan niet tijdelijk – veel is veranderd, een periode met ziekte en een periode waarin we misschien weer meer de essentiële dingen gaan waarderen: gezondheid, familie en samenzijn.

Luisa May Alcott
Je herkent in het boek veel terug van de eigen maatschappelijke context van het leven van Luisa May Alcott. Ze groeide op in Amerika in tijden van de slavernij, maar haar familie had hier een duidelijk standpunt in en waren hier fel op tegen. Je ziet dit terug in het boek: de moeder van de zusjes is trots op haar man die meevecht in de oorlog voor de civil rights. Ook vond de schrijfster de emancipatie van vrouwen belangrijk. Dit herken je heel goed terug in onder andere het karakter Josephine, waarvan je ziet dat zij de meeste gelijkenis vertoont met Luisa zelf. Wel was het krijgen van een eigen familie nog van hoge waarde in het verhaal, maar je ziet heel duidelijk dat sommige zusjes hiermee worstelen. Wil ik trouwen of ga ik voor mijn eigen carrière? Een dilemma dat voor die tijd nog niet zo gebruikelijk was.

Een ander heel erg mooi thema is het omgaan met geld. De familie was ooit rijk, maar zijn aan het begin van het boek al een groot deel van die rijkdom kwijtgeraakt. De ene zus vind dit moeilijker dan de andere, maar je ziet ze alle vier hun best doen om niet constant te verlangen naar meer spullen of meer geld. Er heerst al veel bewustzijn bij de zussen dat ook rijke mensen ongelukkig kunnen zijn en dat het allerbelangrijkste is dat je het fijn hebt met elkaar. Ze trainen zichzelf hier ook in door bijvoorbeeld dankbaar te zijn. Dit vond ik zó leuk om te lezen, omdat we dit, meer dan 150 jaar later, weer als hip en mindful zijn gaan bestempelen. Maar het werkt dan ook gewoon heel goed.

“When you feel discontented, think over your blessings, and be grateful.” ‘Being sensible girls, they decided to try her advice, and soon were surprised to see how well off they were. One discovered that money couldn’t keep shame and sorrow out of rich people’s houses.’


Deugden spelen ook een grote rol in het boek. Wat voor iemand wil je zijn? De zussen willen zichzelf door het boek heen graag verbeteren. Deels voor hun vader, die tenslotte zonder zeuren de oorlog in is gegaan, maar ook voor hun moeder en voor zichzelf. Hierdoor is het boek ook een echte coming of age-roman, waarin een zeer grote ontwikkeling plaatsvindt bij alle zussen.
Wie hierin echt opvalt is Jo, die moet oefenen om haar temperament te onderdrukken. Dit geeft wel aan dat het toch een beetje een boek van zijn tijd is, want tegenwoordig is het eigenlijk not done om van een vrouw te vragen dat ze zichzelf aanleert om niet boos te worden. Maar in het boek wordt het zo liefdevol gebracht door haar moeder, dat je het volste respect hebt voor de vrouw die haar dochter toewenst om zichzelf te kunnen beheersen.

Nu ik dit boek heb gelezen, wordt het tijd om het vervolg Good Wives  – dat overigens vaak samengebundeld is in één uitgave – te lezen en me te verdiepen in de films die over dit verhaal zijn gemaakt, want het smaakt naar meer. Ik begin met de film uit 1994, want de nieuwste film draait alleen in de bios (die nu natuurlijk dicht is). Ik verbaasde me er wel over dat ik dit boek niet op de middelbare school voor Engels heb gelezen, want ik weet zeker dat ik het toen ook had weten te waarderen en ik had ook destijds vast al veel willen leren over de maatschappelijke context. Gelukkig is het nooit te laat om een boek te leren kennen en ik kan het je dan ook zeker aanraden om dit boek te lezen als je het net als ik alleen kende als ‘die klassieker waar net een nieuwe film over uitgekomen is’. Want het is zoveel meer dan dat.

Rating: 4.5 out of 5.

Extra:
Nog een kleine funfact over dit boek. Het boek wordt in de serie Friends gelezen door Joey, nadat Rachel een challenge met hem aanging. Zij zou een boek lezen waar Joey fan van was en dan zou Joey haar boek, Little Women, gaan lezen. Zie hier het fragment. Spoiler voor de serie: Joey wordt zo ontroerd door het boek dat hij het in de vriezer wil doen. Spoiler voor mij: in de serie verklapt Rachel al hoe het boek afloopt. Ik denk dat ze dit wel durfden te doen in de serie, omdat in Amerika waarschijnlijk iedereen die oud genoeg is voor een serie, dit boek al wel heeft behandeld op school.