Het betere boekenweekgeschenk: 2 redenen om Leon & Juliette te lezen

Beter laat dan nooit: het boekenweekgeschenk. Ik sta nooit zo te springen om het geschenk te lezen. Vaak valt het me tegen, terwijl ik het andere werk van de schrijver in kwestie wél leuk vind. Hoe kan dat? Misschien komt het doordat het ineens zo kort moet, of doordat het thema vaststaat waardoor het wat geforceerd is? Wat het ook is, geen enkel boekenweekgeschenk heeft van mij tot nog toe veel sterren mogen ontvangen. Nu ik trouwens heb gehoord dat mijn lievelingsschrijver, Hanna Bervoets, het geschenk voor volgend jaar gaat schrijven, heb ik dit keer wél hoge verwachtingen. Maar daarvoor moet ik nog even een jaartje wachten!

Je begrijpt inmiddels waarom ik het lezen van het nieuwe geschenk, Leon & Juliette, zo lang heb uitgesteld. Ik treuzelde nog meer dan normaal, omdat ik ook geen fan ben van Annejet van der Zijl. Haar boek De Amerikaanse prinses heb ik met veel moeite doorploegd waarna ik nooit een ander boek van haar op mijn to read-lijst heb gezet. Ik moet bij mijn persoonlijke mening wel de kanttekening plaatsen dat haar boeken waarschijnlijk leuker zijn voor fans van historische romans of biografieën. Zelf loop ik niet zo warm voor deze genres.

Tóch ben ik nu blij dat ik haar boekenweekgeschenk heb gelezen. Leon & Juliette. Was het geweldig? Nee, dat niet, maar het heeft me wel sterk geboeid. En wakker geschud. Ik geef je straks twee belangrijke redenen waarom je dit boekje gelezen moet hebben en waarom ik dit keer wel enthousiast ben over het boekenweekgeschenk.

Slavernij begin 19e eeuw

Maar eerst in het kort het verhaal, mocht je tijdens de boekenweek het geschenk niet hebben bemachtigd of het lezen ervan net als ik hebben uitgesteld ;). De hoofdpersonen Leon & Juliette worden in het begin van het boek geliefden. Leon, een migrant die in 1818 vanuit Nederland naar de Verenigde Staten verhuist voor de handel, belandt in Charleston. Nederland was destijds namelijk economisch veel minder sterk dan de VS. Leon ontmoet Juliette als slavin van zijn handelspartner. Als Leon ernstig ziek wordt, verzorgt Juliette hem. Dankbaar en verliefd koopt hij Juliette over van zijn partner. Maar tegen de geldende normen en waarden in behandelt hij Juliette als gelijkwaardige. Hij ziet haar noch als slavin, noch als minnares, maar als de vrouw die zij is. Ze is zijn geliefde. Gedurende het hele boek heerst er grote spanning rondom hun heimelijk gelijkwaardige relatie. Vanwege de angst voor rebellie onder de slaven zijn hier strenge straffen voor in Charleston. Kan en mag hun liefde ooit aan het daglicht worden blootgesteld?

Dwarsdenkers

Waarom ik nu zo blij ben met dit boekenweekgeschenk? Daar komt ‘ie!

Reden no 1. Annejet van der Zijl heeft een hele goede keuze gemaakt door te schrijven over de tijd van slavernij. Dit was namelijk een periode waarin dwarsdenkers héél hard nodig waren. Het was schrikwekkend om te lezen hoe men in Charleston slavernij probeerde te behouden en verandering in dit systeem werd onderdrukt.

In het boek passeren daarom ook veel onmenselijke gebeurtenissen. Heftig om te lezen, maar zo belangrijk dat deze feiten verteld blijven worden. Zeker als je bedenkt hoe hardnekkig racisme nog aanwezig is in de Verenigde Staten – en helaas ook in andere landen. Ik wist natuurlijk wel dat slavernij ontzettend wreed was, maar in dit verhaal werd ik met nieuwe schokkende feiten geconfronteerd. Het is belangrijk dat dit verhaal naar buiten komt in de vorm van een boekenweekgeschenk. Zo bereikt dit stuk geschiedenis een groot publiek.

Verhaal en historiek in balans

Reden no 2! In het boek komt veel interessante historische kennis langs, simpelweg door het leven van twee personen te volgen. Zo leerde ik bijvoorbeeld dat Nederland economisch zozeer onderdeed voor de Verenigde Staten dat burgers migreerden. Ook zag je door het boek heen de economie van de Verenigde Staten veranderen, waarmee de grilligheid ervan mooi wordt geschetst. Uiteindelijk komt ook de aanleiding voor de Burgeroorlog in de 19de eeuw in de VS aan bod.

Van der Zijl doseert de portie geschiedenis ontzettend goed. Voor mij was het erg prettig dat er niet al te veel verschillende namen of gebeurtenissen langskwamen. Het voelde hierdoor minder als een opsomming.
Helaas blijft de vertelwijze wel wat afstandelijk. Dit past bij de vorm van een biografie, maar daardoor zijn de personages ietwat ongrijpbaar.

Jouw mening!

Mocht je het geschenk in de kast hebben staan en twijfelen of het de moeite waard is… zeker lezen! Dat ik dit zeg, betekent veel vanwege mijn sceptische houding tegenover het boekenweekgeschenk en mijn niet zulke denderende ervaringen met Annejet van der Zijl ;). Maar dit keer heeft ze mijn verwachtingen overtroffen. Heb je het boek al gelezen? Laat me hieronder jouw mening weten!

Wat vond jij van dit boekenweekgeschenk? En ben jij fan van de geschenken of vind je ze ook vaak minder goed dan de andere boeken van de schrijvers?